Ο Κώστας Δαβουρλής ήταν μια πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα
 
Μια τέτοια μέρα, 23 Μαΐου του 1992, «έφυγε» από τη ζωή ο Κώστας Δαβουρλής, ο τσιγγάνος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1948 στη συνοικία Αγυιά της Πάτρας και είχε 7 αδέλφια, τρία αγόρια και τέσσερα κορίτσια σε μια φτωχή οικογένεια. Το 1962, τον εντόπισε σε κάποια αλάνα ο Σπύρος Βουλγαράκης και τον πήγε στον Πανιώνιο Πατρών. Το 1964, στα 16 του χρόνια μεταπήδησε στην Παναχαϊκή όπου και αγωνίστηκε μέχρι το 1974. Στους «κοκκινόμαυρους» γνώρισε τεράστιες επιτυχίες, μέλος της μεγάλης ομάδας που συμμετείχε στο Κύπελλο UEFA. Πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, αντί του αστρονομικού για την εποχή ποσού των 9.250.000 δρχ.  
Με τους ερυθρόλευκους πήρε το νταμπλ το 1975. Το 1977 επέστρεψε στην Παναχαϊκή. Έπαιξε επίσης στην Κόρινθο, στον Παναιγιάλειο και στο Πάτραι. Στις σελίδες της εφημερίδας Πελοπόννησος ο πατρινός δημοσιογράφος Κώστας Θεοδωρόπουλος θυμόταν στιγμές από την καριέρα του Δαβουρλή. Τα πέναλτι μετά από τις προπονήσεις με συμπαίκτες ή μετά με ποδοσφαιριστές που είχε (γενικός αρχηγός ο ίδιος) στην Παναχαϊκή. Τη χαρά του όταν κέρδιζε το στοίχημα. Τα μονά – ζυγά με τους αριθμούς των αυτοκινήτων στα ταξίδια της Παναχαϊκής. Αξέχαστα τα ταξίδια, οδικώς, από την Πάτρα στην Καστοριά, στη Φλώρινα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας. Δαβουρλής, Μιχαλόπουλος, Παπαγιαννόπουλος, Βουγιαντίνοβιτς, Τάκης Κυριακόπουλος, Γεωργακόπουλος.  Την προετοιμασία στο Σέλι (1983), με το τυρί, το ψωμί και τις ελιές κάτω από τα δέντρα, μέχρι να έρθουν τα άλλα παιδιά που τους είχε βγάλει την ψυχή στο τρέξιμο ο Νίκος Μπασιούκας (γυμναστής στην ομάδα). Το ταξίδι από την Πάτρα στη Λάρισα με το Ρενό Φουέγκο σε λιγότερο από 4 ώρες. Αεροπλάνο είχε κάνει το αυτοκίνητο. «Στα δέκα φάουλ, τα οχτώ στο τέρμα και τα δύο δοκάρι», το αγαπημένο του στοίχημα γιατί είχε υψηλό βαθμό δυσκολίας, με συμπαίκτες και παράγοντες.
Ο Κώστας Δαβουρλής εκτιμούσε τους παίκτες που είχαν καλή τεχνική κατάρτιση, σεβόταν και τα παιδιά που δούλευαν πολύ για να καλύψουν ατέλειες και αγωνιστικά κενά. Ο καλύτερος των καλυτέρων για τον μεγάλο ποδοσφαιριστή ήταν ο Πάρις Γεωργακόπουλος. Σε μία από τις προπονήσεις των μικρών στο γήπεδο της Παναχαϊκής, με τον Σπύρο Βουλγαράκη, όταν ξεκινούσε ο Γεωργακόπουλος, ο Κ. Δαβουρλής είπε σε δημοσιογράφους: «Ελάτε να δείτε ένα μικρό που θα γίνει πολύ μεγάλος». Και μετά με το χιούμορ που τον διέκρινε: «Α, πρέπει να ανησυχώ…». Ο Πάρις Γεωργακόπουλος συνέχισε την ανοδική του πορεία, φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκου και ο Κώστας Δαβουρλής ήταν περήφανος για την εξέλιξή του.  
Στο βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής, ο Πελέ των Ευρώπης» του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη (Εκδόσεις Δρόμων, 2015), όπου περιέχει 40 συνεντεύξεις με προσωπικότητες του ποδοσφαίρου, οι οποίες μεταξύ άλλων εξομολογούνται όσα θυμούνται από τον «Πελέ της Ευρώπης,», ο Γιάννης Γκαϊτατζής άλλοτε συμπαίκτης του στον Ολυμπιακό, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: «Ήταν στο επίπεδο του Δομάζου, του Δεληκάρη, του Κούδα. Εκεί κατατάσσω και τον Κώστα Δαβουρλή». Στον αντίποδα, ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, Μίμης Δομάζος –υπήρξε αντίπαλός του– επισημαίνει: «Θυμάμαι ότι για να τον σταματήσουμε τού κάναμε μόνο φάουλ. Όταν έπαιρνε τη μπάλα και ήταν πρόσωπο με αυτή, δεν σταματιόταν».  Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου και της Εθνικής Ελλάδος Στάθης Χάιτας είπε για τον πατρινό άσο: «Ο Δαβουρλής ήταν παίκτης καλλιτέχνης. Ήταν δεξιοτέχνης, είχε φοβερά πόδια, είχε ντρίπλα, ένας παίκτης που όταν έπαιρνε την μπάλα έλεγες: “Παναγία μου, πώς θα τα βγάλω πέρα μαζί του;”».
Ο Κώστας Δαβουρλής είχε συμμετοχές με τις Εθνικές Νέων, Ελπίδων, Ενόπλων και 11 με την Εθνική αντρών, τις 4 ως παίκτης της Παναχαϊκής. Ο Δαβουρλής υπήρξε ο πρώτος παίκτης Β΄Εθνικής που αγωνίστηκε στην εθνική αντρών. Στην Παναχαϊκή έχει 243 συμμετοχές στην Α΄Εθνική και 72 γκολ, πρώτος παίκτης της σε συμμετοχές και γκολ μέχρι σήμερα. Έπειτα συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε διάφορα πόστα εντός της ομάδας. Σήμερα στη γειτονιά του την Αγυιά έχει ιδρυθεί ποδοσφαιρικός ομάδα με την ονομασία «ΑΟ Κώστας Δαβουρλής ΄92» και η Παναχαϊκή έχει δώσει το όνομά του στο γήπεδό της.  
Ο Δαβουρλής έφυγε από τη ζωή στις 23 Μαΐου 1992. Ήταν Σάββατο και έφυγε πρωί από το σπίτι του για να πάει στο καφενείο της γειτονιάς του στην Αγυιά, να δει τα φιλαράκια του, να περάσει λίγη ώρα με την παλιοπαρέα, γιατί το απόγευμα θα ταξίδευε με την Παναχαϊκή για τη Λάρισα (οι «κοκκινόμαυροι» είχαν παιχνίδι την επόμενη ημέρα στη Λάρισα για το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, ο Κώστας ήταν γενικός αρχηγός της αχαϊκής ομάδας).
Έμεινε για λίγο στο καφενείο, δεν αισθανόταν καλά, αποφάσισε να γυρίσει σπίτι του. Επέλεξε να επιστρέψει μόνος του (οδήγησε ο ίδιος το αυτοκίνητό του), πρώτα, όμως, πήγε στο σπίτι του φίλου και γείτονά του γιατρού (καρδιολόγος), Ανδρέα Σκαναβή. Μπήκε στο σπίτι του είπε στη γυναίκα του την κυρία Ελένη, ότι δεν αισθανόταν καλά, ξάπλωσε στο κρεβάτι και εκεί άφησε την τελευταία του πνοή.