ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ
Οι διαμορφωτές της νέας «αριστερής» κοινής γνώμης
Το τελευταίο κείμενο της στήλης τον Ιούλιο είχε για θέμα του το σχεδιασμένο και συντονισμένο πογκρόμ της αστυνομίας, με την απόλυτη κάλυψη της κυβέρνησης, σε τρεις καταλήψεις στέγης στη Θεσσαλονίκη. Η αφορμή για να επανέλθουμε στο θέμα είναι ένα άρθρο του γνωστού αρθρογράφου της «Αυγής» Δημήτρη Χρήστου, με τίτλο «Ποιοι και πώς καθορίζουν τις αρχές της αριστεράς;». Ο Δημήτρης Χρήστου, λοιπόν, με το γνωστό ύφος του φωτισμένου αστού που βρήκε στον κυβερνώντα ΣΥΡΙΖΑ τη γη της επαγγελίας, κάνει μια βαθυστόχαστη ανάλυση της πολιτικής φυσιογνωμίας των αντιεξουσιαστών που διαχειριζόντουσαν τις εκκενωθείσες καταλήψεις. Ανάμεσα σε πολλές «ευφυείς» λογικές ακροβασίες, καταλήγει σε εντυπωσιακά συμπεράσματα, όπως ότι «οι πρόσφυγες δεν είναι το πραγματικό αντικείμενο δράσης των αντιεξουσιαστών, αλλά είναι ουσιαστικά όμηροί τους, τους οποίους χρησιμοποιούν για τη δράση τους». Επίσης, επισημαίνει ότι «οι ασυμβίβαστοι αντιεξουσιαστές δεν συγκινούνται για τους άστεγους έλληνες πολίτες, επειδή είναι έξω από το ρεπερτόριό τους». Και τελικά καταλήγει στον στόχο του που δεν είναι άλλος από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ του 4,6%, στον οποίο καταλογίζει ευθαρσώς, ακριβώς με την ίδια φρασεολογία που χρησιμοποιεί σύσσωμο το αστικό σύμπλεγμα, ότι «έχει εκλογική πελατεία στο νεανικό κοινό των αντιεξουσιαστών και το κολακεύει, ερμηνεύοντας τις δικές του αρχές ως αρχές όλης της αριστεράς, ακόμα και του 36% των πολιτών που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ».
Τι μας λέει, λοιπόν, ο έγκριτος αρθρογράφος της «Αυγής»; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξεχάσει τα παλιά χούγια που είχε ως γκρουπούσκουλο και να προσαρμοστεί στα δεδομένα του νέου μεγάλου ακροατηρίου του 36%, της μεγάλης Αριστεράς, όπως την οραματιζόταν ο Λεωνίδας Κύρκος και την υλοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας. Προσαρμογή, λοιπόν, σε ό,τι ζητά η παντοδύναμη κοινή γνώμη η οποία καθορίζει και τα μεγάλα ποσοστά των κομμάτων εξουσίας. Κι επειδή αυτή η προσαρμογή έχει ήδη γίνει, το άρθρο θέλει να τη διαφυλάξει από τις όποιες παρελθοντικές παρενέργειες.
Στο στόχαστρο, λοιπόν, πάλι οι καταλήψεις στέγης κι ο αντιεξουσιαστικός χώρος, τώρα πλέον και από την κυβέρνηση της αριστεράς. Δεν έφτανε η ταυτόχρονη τριπλή επέμβαση εκκένωσης τα χαράματα, με κυβερνητική εντολή όπως τις παλιές καλές εποχές, πρέπει τώρα να απαξιωθούν ηθικά κι επικοινωνιακά οι καταλήψεις κι όσοι τις υλοποιούν. Δεν γνωρίζει, άραγε, ο Δημήτρης Χρήστου ότι η μια κατάληψη, το ερειπωμένο «Ορφανοτροφείο», παρέμενε για πολλά χρόνια παρατημένο να ρημάζει από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία το θυμόταν μόνο όταν το καταλάμβαναν αυτοί οι επικίνδυνοι νεαροί με τα μαύρα ρούχα; Δεν τον παραξενεύει η σπουδή να γκρεμιστεί μέσα σε λίγες ώρες μετά την εκκένωσή του, με αποτέλεσμα την καταστροφή μεγάλων ποσοτήτων φαρμάκων, τροφίμων και ρουχισμού που ήταν αποθηκευμένα; Αν είχε περάσει μια βόλτα από το «Ορφανοτροφείο» θα το έβλεπε καθημερινά ορθάνοιχτο και ζωντανό, με τη γειτονιά να το έχει αποδεχτεί και να το στηρίζει και μ’ αυτούς τους επικίνδυνους νεαρούς να έχουν καταστήσει τους ερειπωμένους χώρους κατοικήσιμους με πολύ προσωπική δουλειά. Αν περάσει τώρα θα αντικρίσει ένα βουνό από μπάζα, που σίγουρα θα μείνουν έτσι για πολύ καιρό. Και το κυριότερο, αν ρώταγε θα μάθαινε ότι το «Ορφανοτροφείο» φιλοξενούσε πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες, απ’ αυτούς που δεν προβλέπεται να φιλοξενηθούν στις κρατικές δομές. Τέτοιου είδους «διακρίσεις», όντως κάνουν αυτά τα επικίνδυνα παιδιά με τα μαύρα ρούχα. Όσον αφορά την αδιαφορία για τους Έλληνες αστέγους, ο διαμορφωτής της νέας «αριστερής» κοινής γνώμης θα μπορούσε να πληροφορηθεί ότι στην άλλη κατάληψη που εκκενώθηκε βίαια, στο «Μανδαλείδιο» του Α.Π.Θ, διέμεναν κυρίως έλληνες άστεγοι και πρόσφατα ένας όροφος είχε διατεθεί για πρόσφυγες και μετανάστες. Όπως φαίνεται, λοιπόν, η δεξιά διοίκηση του Α.Π.Θ. που κάνει μπίζνες με τον «μεγιστάνα» Σαββίδη παίρνοντας χορηγίες, η ανέγγιχτη παράλληλη εξουσία του παπαδαριού και η υπέρ πάντων αστική νομιμότητα, ταιριάζουν γάντι στην προοπτική της κυβέρνησης. Με τις διαχρονικές αξίες και αρχές της αριστεράς δεν ταιριάζουν…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
