Κ. Χ. Λουκόπουλος «Δεκαεννιά βινιέτες για τη γλώσσα και τη σιωπή», εκδόσεις ΑΩ, 2024
Είναι γεγονός ότι οι βινιέτες αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν ένα πολύ εκλεπτυσμένο τμήμα των βιβλίων και δη όσων εκδοτών έχουν διαλέξει να πορευτούν με ένα πιο «παραδοσιακό» τρόπο σε επίπεδο αισθητικής. Όμως, παρά ταύτα, δεν αποτελούσαν ποτέ ένα απλό στολίδι, ένα απλό αισθητικό στοιχείο, αλλά ταυτόχρονα είχαν και μια ειδική σημασία, τόσο συμβολικά όσο και σημασιολογικά. Πάντα κάτι σήμαιναν τα σημεία τους, οι άκρες τους, τα χρώματά τους, τα σχήματά τους κι η επιλογή της τοποθέτησής τους σ’ ένα σημείο του βιβλίου.
Πάνω σ’ αυτή τη βάση ο ποιητής Κ. Χ. Λουκόπουλος στο νέο του ποιητικό πόνημα, Δεκαεννιά βινιέτες για τη γλώσσα και τη σιωπή (εκδ. ΑΩ, Καλύβια Αττικής 2024) καταθέτει τις δικές του ιδιαίτερες βινιέτες. Βινιέτες που πλέκουν συμβολικές εικόνες με λέξεις και όχι με χρώματα, χαράσσοντας μια δική τους ιστορία, μιας δική του δοκιμιακής κατάθεσης για τα όρια του ανθρώπου, του κόσμου, της ζωής, της σιωπής και της γλώσσας. Μια ημιποιητική κατάθεση, με δοκιμιακά στοιχεία, που εκτείνεται σε δύο μέρη.
Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος, μας εισάγει σε δικές τους συμπλεύσεις εικόνων· ήδη με το πρώτο κείμενο με το όνομα «Λεξικό», καταγράφεται όλη η φιλοσοφία πίσω από τη σκέψη του ποιητή, με τις λέξεις να περιγράφονται ως σύνολα αναίρεσης κι ορισμού αλλά και ως «αντηχήσεις της ύπαρξης». Εξάλλου, ο ποιητής μέσα από τον πόνο πλάθει στη γη τα δικά του «φίδια», τα δικά του σπάργανα της ύπαρξης («Φίδια»).
Συλλογισμοί που στο δεύτερο μέρος, «η Γλώσσα και η Σιωπή», το οποίο σε αντίθεση με το πρώτο χωρίζεται σε αλυσιδωτά αποσπάσματα, είναι ακόμη πιο ξεκάθαροι. Η Γλώσσα, λοιπόν, παρότι έρχεται σε αντίστιξη με τη Σιωπή είναι μια βασική πηγή της, μια βασική δικλείδα για να ξεδιπλωθεί η τελευταία, αφού η Γλώσσα ενέχει τον μαύρο πόνο και τη μελαγχολία της ύπαρξης. Αφού, εν τέλει, η Σιωπή είναι αυτή που εκτρέφει το κενό, ένα κενό που εγκολπώνεται όλα τα ψήγματα των στιγμών που δεν υπάρχει χώρος για να ειπωθούν (απόσπασμα, «VIII»).
Κλείνοντας, όπως καταλαβαίνουμε έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο. Ένα βιβλίο που μπορεί αν διαβαστεί και ως ένα μικρό δοκίμιο κι αυτό είναι που του δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία
