Ο πρώτος γύρος των δημοτικών εκλογών δεν ανέτρεψε το πολιτικό σκηνικό. Έφερε στην επιφάνεια τις αλλαγές και μετατοπίσεις που έγιναν μετά από εσωτερικές συγκρούσεις στα στρατόπεδα Δεξιάς και Αριστεράς, έναν χρόνο πριν τις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Και βέβαια δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η μεγάλη αποχή από τις κάλπες που δεν είναι πλέον πρόσκαιρο φαινόμενο, αλλά κρίση εμπιστοσύνης.
Με τις δεύτερες εκλογές που διεξάγονται σήμερα και αύριο, το πολιτικό τοπίο αναμένεται να γίνει πιο αναγνώσιμο, με τεκμηριωμένα συμπεράσματα. Βέβαια ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων είναι ολοφάνερος, το δείχνουν τα πολλά ψηφοδέλτια στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο, μετά τις συγχωνεύσεις και συνεργασίες που σημειώνονται σε όλους τους πολιτικούς χώρους.
Η Άκρα Δεξιά παρουσίασε αύξηση των δυνάμεών της, κάτω όμως από τις προσδοκίες της. Επανεκλέχθηκαν οι δήμαρχοι των προηγούμενων εκλογών, ενίσχυσε την παρουσία της εκτός των μεγάλων πόλεων και πήρε μεγάλα ποσοστά που θα της επιτρέψουν να εκπροσωπηθεί σε πολλά δημοτικά συμβούλια.
Η Ακροδεξιά έχει κάνει βήματα συνεργασίας και ένωσης όλης της Δεξιάς και φιλοδοξεί να παίξει ηγεμονικό ρόλο στο μέλλον. Ο ηγέτης της Τζορντάν Μπαρντελά κάλεσε ήδη τους ρεπουμπλικάνους να συνεργαστούν στον δεύτερο γύρο για να διασφαλίσουν συμβολικές νίκες, όπως στη Μασσαλία, αλλά και να καλλιεργηθεί το έδαφος για τις εκλογές του επόμενου χρόνου. Ο ίδιος δήλωσε ότι πρότεινε στη Δεξιά και σε ανεξάρτητες λίστες «σε όλους όσοι απορρίπτουν τις αταξίες της Άκρας Αριστεράς» να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Όμως ακόμα υπάρχουν επιφυλάξεις, παρά τις προσπάθειες για αποδαιμονοποίηση του Εθνικού Συναγερμού, να απαλλαγεί από την ακραία πολιτική του κληρονομιά που λειτουργεί αρνητικά στους ψηφοφόρους.
Στην Αριστερά, οι συντονισμένες προσπάθειες εναντίον της από τη Δεξιά, την Ακροδεξιά, τα μίντια και όχι μόνο, πύκνωσαν το τελευταίο διάστημα. Ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του νεαρού ακτιβιστή της Άκρας Δεξιάς, Κοεντίν ντε Μαρκίν, στη Λυών, κατά τη σύγκρουση με τα μέλη της «Νέας Φρουράς». Είχε προηγηθεί η επιδίωξη του υπουργείου Εσωτερικών να κατατάξει την Ανυπότακτη Γαλλία στην Ακροαριστερά, για πρακτικούς λόγους δηλαδή ως προς τη μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Στην ουσία, όμως, επρόκειτο για τη δημιουργία μιας «υγειονομικής» ζώνης, απόπειρας να περιθωριοποιηθεί ο Ζαν Λυκ Μελανσόν και το κόμμα του, η οποία τελικά απέτυχε. Ο ίδιος ο Μελανσόν αποφάσισε να πολιτικοποιήσει έντονα τις εκλογές, γεγονός που προκάλεσε συσπείρωση και κινητοποίηση μιας μεγάλης μερίδας νέων και των ευάλωτων κοινωνικών τάξεων, ιδιαίτερα στο Παρίσι, που ακούν με ενδιαφέρον τη ρητορική του για τη νέα Γαλλία. Η Ανυπότακτη Γαλλία φαίνεται να εδραιώνει την παρουσία της. Αύξησε δυνάμεις σε ορισμένες μεγάλες και μεσαίες πόλεις και εξέλεξε δήμαρχο στην πόλη Σαιν-Ντενίς σε συνεργασία με το ΚΚΓ. Ο νέος δήμαρχος δέχτηκε κιόλας μια ρατσιστική επίθεση εξαιτίας της καταγωγής του. Οι επιδόσεις της Ανυπότακτης Γαλλίας στο Παρίσι και τη Μασσαλία κυμάνθηκαν γύρω στο 10 -11%, ποσοστό απαραίτητο για την εκλογή των υποψηφίων της Ενωμένης Αριστεράς (ΣΚ, ΚΚΓ, Οικολόγοι κ.α.) στον δεύτερο γύρο.
Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν μίλησε για μια «μεγαλοπρεπή αποκάλυψη», αξιοσημείωτη αύξηση των ψήφων της Ανυπότακτης Γαλλίας. Σημειώνεται ότι με βάση αυτή την πραγματικότητα, τα κόμματα της Αριστεράς προχώρησαν σε συμμαχίες σε τοπικό επίπεδο για τον δεύτερο γύρο με σύντομες διαδικασίες. Όμως αυτές οι συμμαχίες προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της Αριστεράς, ιδιαίτερα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, ο ηγέτης του οποίου, Ολιβιέ Φόρ, αναγκάστηκε να μιλήσει για «τοπικές συνεργασίες και όχι ευρύτερες πολιτικές συμφωνίες». Ο Ραφαέλ Γκλυκσμάν, ηγέτης της Plus Public, ιδιαίτερα επικριτικός, εξέφρασε την έκπληξή του και αναρωτήθηκε «πώς είναι δυνατόν το ΣΚ να συμμαχήσει με την Ανυπότακτη Γαλλία της οποίας ο ηγέτης δεν έχει κάνει αυτοκριτική για τον αντισημιτισμό του». Για την κατάσταση που επικράτησε στον χώρο του ΣΚ, η Le Monde έγραψε «μετά από τον εμφύλιο πόλεμο των τελευταίων εβδομάδων, οι εκλογικές ανάγκες οδήγησαν την Ανυπότακτη Γαλλία και το ΣΚ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και το τσεκούρι είχε, τουλάχιστον επιφανειακά, θαφτεί». Το ΣΚ αποδέχτηκε το απλωμένο χέρι του Μελανσόν που ζητούσε επίμονα τη δημιουργία ενός «αντιφασιστικού μετώπου» για την αντιμετώπιση της Άκρας Δεξιάς προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις από τη Δεξιά και την Άκρα Δεξιά.
Το μπλοκ της Ενωμένης Αριστεράς έθεσε ως στόχο νίκη σε Παρίσι, Μασσαλία και άλλες μεγάλες πόλεις. Σε μια πόλη του βορρά, τη Σαιν Αμάτ, εξελέγη δήμαρχος ο γραμματέας του ΚΚΓ, Φαμπιέν Ρουσσέλ. Το ΚΚΓ φαίνεται πως διατηρεί τις δυνάμεις του σε όλη τη Γαλλία και διεκδικεί την εκλογή δημάρχων και δημοτικών συμβούλων στον δεύτερο γύρο.
Εν τω μεταξύ, οι πολίτες του Παρισιού θα βρεθούν ξανά στις κάλπες, σε μια κρίσιμη εκλογική μάχη, καθώς τρία ψηφοδέλτια διεκδικούν την ψήφο τους. Της Αριστεράς, με επικεφαλής τον Εμμανουέλ Γκρεγκουάρ (Σοσιαλιστικό Κόμμα), της Ρασίντ Νταντί (Δεξιά–Κέντρο) και της Σοφί Τσικιρού (Ανυπότακτη Γαλλία). Η Νταντί, αν και ήρθε δεύτερη με 25,5%, μπορεί να διεκδικήσει τη νίκη εκμεταλλευόμενη τη διάσπαση της Αριστεράς. Έχει ήδη τη στήριξη του κεντροδεξιού υποψηφίου που απέσπασε 11% και, όπως όλα δείχνουν, θα έχει και την υποστήριξη της υποψήφιας της Άκρας Δεξιάς, η οποία έχει αποσυρθεί από τις εκλογές καθώς έλαβε ποσοστό κάτω από 11,3%. Όμως στην Αριστερά ο Γκρεγκουάρ, με 36,6%, δεν κατόρθωσε να συσπειρώσει τον χώρο. Η Τσικιρού απέρριψε τη συγχώνευση επιμένοντας στην κάθοδό της και στον δεύτερο γύρο.
Στη Μασσαλία, ο υποψήφιος της Ανυπότακτης Γαλλίας στηρίζει τον τωρινό δήμαρχο της Ενωμένης Αριστεράς απέναντι στον υποψήφιο της Άκρας Δεξιάς. Οι δύο αντίπαλοι έχουν από 36% και αναμένεται μια δύσκολη μάχη για την επικράτηση.
