Φωτογραφία: Γρ. Τύπου ΣΥΡΙΖΑ / Eurokinissi
Πληθαίνουν οι φωνές στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ που ζητούν άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής, καθώς αμφισβητούν το δικαίωμα της Πολιτικής Γραμματείας να αποφασίζει για στρατηγικού τύπου ζητήματα. Επικαλούνται, μάλιστα, σχετικό άρθρο του καταστατικού, το οποίο ορίζει με σαφήνεια τον ρόλο των πολιτικών οργάνων. Η ηγεσία του κόμματος, η οποία παραμένει τουλάχιστον αμήχανη, δεν φαίνεται διατεθειμένη προσώρας να υποκύψει στις εύλογες ενστάσεις των συγκεκριμένων στελεχών. Γνωρίζει ασφαλώς ότι συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, παρότι η ηγεσία θα εξασφάλιζε μάλλον άνετη πλειοψηφία, θα δημιουργούσε κλίμα έντασης και εσωστρέφειας, εξέλιξη που θέλει σε κάθε περίπτωση να αποφύγει.
Στελέχη, όμως, της εσωκομματικής αντιπολίτευσης –και όχι μόνο– επιμένουν ότι η τελευταία απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας, που αφορούσε τη συμπόρευση με τον Αλέξη Τσίπρα τινάζει το πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ στον αέρα, θέτει σε διαρκή αμφιβολία την ύπαρξη του κόμματος και ανατρέπει τις συλλογικές συνεδριακές αποφάσεις. Είναι χαρακτηριστική η φράση που ακούγεται στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου, που αναπαράγεται πλέον και στα τηλεοπτικά μέσα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοκτόνησε σε ζωντανή μετάδοση».
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί, είναι και η δημόσια τοποθέτηση του πρώην εκπροσώπου Τύπου του κόμματος Παυσανία Παπαγεωργίου, ο οποίος είπε ότι «ο Αλέξης Τσίπρας έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να τον ρωτήσει, του λέει ότι θα είναι μαζί του και ας έφυγε».
Πράγματι, το παράδοξο παραμένει. Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, ουσιαστικά αποχώρησε από το κόμμα, που προφανώς το θεωρεί «βαρίδι», άφησε σοβαρές αιχμές για τον ρόλο του και χωρίς αμφιβολία κινείται δραστήρια για τη δημιουργία ενός κεντρώου ή κεντροαριστερού «πατριωτικού» φορέα κάποιας μορφής, που ακόμα δεν έχει προσδιορίσει. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν απαντά επί της ουσίας στον αποχωρήσαντα και σε όσα του καταλογίζει, αλλά δημόσια καταθέτει τη διαθεσιμότητά του κάτι σαν… συνιστώσα του φορέα, που άγνωστο πότε και με ποια πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά, θέλει να δημιουργήσει ο πρώην πρωθυπουργός. Το λες, πράγματι και αυτοκτονία…
Η αμηχανία στα μέλη και τους φίλους του κόμματος είναι έκδηλη, με τη σιωπή να είναι κυρίαρχη, χωρίς να απουσιάζουν κριτικές φωνές (όχι μόνο του κλίματος Πολάκη), καθώς βλέπουν το κόμμα τους να βουλιάζει στη δύνη του Τσίπρα. Επίσης, μέσα σε αυτό το κλίμα, διατυπώνονται και απόψεις που φτάνουν στο σημείο να ζητούν ακόμα και την άμεση πραγματοποίηση συνεδρίου με μοναδικό θέμα «αυτοδιάλυση». Μέλος της ΚΕ (Σπ. Δέδογλου) αναφέρει στα σόσιαλ μίντια: «Η πρόταση για αυτοδιάλυση είναι μια έντιμη και ίσως, λυτρωτική στάση, που μπορεί να τιμήσει την ιστορία του κόμματος».
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ βρίσκεται σε δεινή θέση. Τα δημοσκοπικά ευρήματα θέτουν, πλέον, υπαρξιακά διλήμματα και η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας, που δύσκολα θα ανατραπεί από την Κεντρική Επιτροπή όποτε και αν αυτή συγκληθεί, εντείνει την αβεβαιότητα. Άλλωστε, ουδείς γνωρίζει τις προθέσεις του Τσίπρα. Ο ίδιος αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τον αντιμετωπίζει ως “βαρίδι” για τα πολιτικά του σχέδια. Γιατί άραγε να επιθυμεί να τον δει εκ νέου, από το παράθυρο αυτή τη φορά, σαν συνιστώσα; Αλλά αν είναι έτσι, γιατί ο Σ. Φάμελλος, ο σημερινός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εισηγήθηκε αυτή τη γραμμή στην πολιτική Γραμματεία; Πρώτα απ’ όλα είναι οι δημοσκοπήσεις και ο φόβος των φυγόκεντρων τάσεων. Πρόσφατη έρευνα της Prorata αναφέρει ότι μεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ το 73% εκτιμά ότι ο Αλ. Τσίπρας είναι το μοναδικό πρόσωπο που θα μπορούσε να ηγηθεί μιας προσπάθειας ανασυγκρότησης του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς. Ποσοστό, που ασφαλώς, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια ελιγμών ή άλλης στρατηγικής πέραν από αυτή της «υποταγής» ή για να το πούμε πιο κομψά της συμμετοχής άνευ όρων σε ένα «ενωτικό σχήμα» υπό την ηγεσία του Αλ. Τσίπρα. Κάπως έτσι, ο Σ. Φάμελλος που σε λίγες ημέρες συμπληρώνει ένα χρόνο στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, από πρόεδρος κόμματος, έστω και μικρού πλέον, μετατρέπεται σταδιακά σε «τασάρχη» σε έναν άγνωστο, ακόμα, πολιτικό σχηματισμό. Με τη θέλησή του; Οι κακές γλώσσες λένε πως όχι. Η αρχική πρόθεση του Σ. Φάμελλου ήταν να διατηρήσει την ήπια, έστω, αρχική γραμμή. Άλλες όμως ήταν οι πολιτικές προθέσεις της πλειοψηφίας της Πολιτικής Γραμματείας, που επιθυμούσε «καθαρή απόφαση» και όπως λέγεται, του ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν τη συνεδρίαση. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εντέλει, εισηγήθηκε την πρόταση της πλειοψηφίας.
Στο μεταξύ η αγωνία ενόψει των επόμενων κινήσεων Τσίπρα είναι έκδηλη. Η ανακοίνωση των ονομάτων που συγκροτούν το επιστημονικό συμβούλιο του ινστιτούτου Τσίπρα είναι μια πρώτη γεύση. Η «Ιθάκη», που θα κυκλοφορήσει μέσα στον Νοέμβριο, θα είναι ένα σαφές δείγμα γραφής των πολιτικών του προθέσεων, που μάλλον δεν θα μας εκπλήξει πολιτικά. Μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κόμμα σε αναμονή.
Το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου για την Ειρήνη, Δικαιοσύνη και Βιώσιμη Ανάπτυξη
Ανακοινώθηκαν την περασμένη Πέμπτη τα ονόματα του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου του Αλ. Τσίπρα. Από μια πρώτη ανάγνωση των ονομάτων δεν προκύπτει κάποια σούπερ έκπληξη. Οι περισσότεροι είναι γνωστοί, ορισμένοι έχουν παίξει τον ίδιο ρόλο και άλλες φορές, αλλά κατά βάση είναι αξιόλογοι επιστήμονες. Ο αριθμός των νέων είναι ιδιαίτερα μικρός, ενώ ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός δεν είναι, τουλάχιστον, ορατός. Για παράδειγμα απουσιάζει εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς μεταναστών, που η κοινωνική και επιστημονική τους προσφορά τα τελευταία χρόνια είναι σημαντική.
Η συνεισφορά του Επιστημονικού Συμβουλίου, λοιπόν, με την προϋπόθεση να δοθεί χώρος στα μέλη του, θα είναι επιστημονική ασφαλώς, ωστόσο πολύ δύσκολο να κρατηθούν οι αναγκαίες αποστάσεις από το πολιτικό σχέδιο που εκπέμπεται από τον πρώην πρωθυπουργό. Να θυμίσουμε ότι και παλαιότερα, την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας είχε ανακοινώσει ονόματα σε αυτό το πλαίσιο, που όμως –και όχι τυχαία– λειτούργησαν ως βιτρίνα και τίποτα περισσότερο. Σήμερα προλογίζοντας ο Α. Τσίπρας κινήθηκε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, σημειώνοντας ότι «πρόκειται για ευαίσθητους πολίτες, που δεν αντιλαμβάνονται την επιστήμη και τη γνώση τους ως προνόμιο κάποιων ελίτ, ούτε ως βιτρίνα κάποιας κομματικής ή εξουσιαστικής κατασκευής». Μοιάζει κάπως σαν κριτική στον εαυτό του, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά…
Συντονίστρια ορίστηκε η χημικός μηχανικός Ευγ. Φωτονιάτα, αναπληρώτρια η δρ Πολιτικής Επιστήμης Δώρα Κοτσακά, ενώ υπεύθυνος του Αρχείου του πρώην πρωθυπουργού ο Ν. Μαραντζίδης. Τα υπόλοιπα μέλη είναι: Οικονομία: Γ. Χουλιαράκης, Δημ. Λιάκος, Σπ. Κίντζιος, Γ. Πετράκος, Φρ. Κουτεντάκης, Π. Νοκολαϊδης, Μαριζ. Αντωνοπούλου. Κράτος Δικαίου, Δικαιοσύνη, Θεσμοί: Γ. Δρόσος, Ακρ. Καϊδατζής, Αν. Παπαγιαννίδης, Γ. Καμπουράκης. Κλιματική Αλλαγή, Περιβάλλον και Ενέργεια: Μαν. Πλειώνης, Τρ. Αλμπάνης, Βαν. Κατσαρδή. Τεχνητή Νοημοσύνη, Ψηφιακή Πολιτική και Καινοτομία: Ευ. Κανούλας, Σπ. Κασάπης, Γρ. Πάντζιου, Νατ. Λοϊζου, Άρ. Μαγκλάρας. Παιδεία, Πολιτική Εκπαίδευσης και Έρευνας: Κ. Γαβρόγλου, Χ. Αθανασιάδης, Ν. Βαφέας, Πολ. Βόγλης, Αρ. Στυλιανού, Ηλ. Γεωργαντάς, Λ. Μακρής, Ισ. Βασίλη. Πολιτική Υγείας: Γιώργος Πλουμπίδης. Ισότητα Φύλων και Συμπερίληψη: Μ. Γκασούκα, Ηρ. Ηλ. Παπαδοπούλου. Στεγαστική Πολιτική: Θ. Μαλούτας. Κοινά Αγαθά, Ανοιχτές τεχνολογίες και Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία: Βασ. Κωστάκης. Πολιτική Ασφάλειας: Ζαχ. Τσιριγώτη. Ευρωπαϊκή Πολιτική: Ζ. Λάλη, Χ. Τζήμητρας, Μ. Κουριδάκη. Πολιτιστική Πολιτική: Θ. Πολυμενέας- Λιοντήρης, Θ. Μαμουλίδης.
