Στη σκιά του πολύνεκρου εμφυλίου εκείνα προσπαθούν να παίξουν ποδόσφαιρο

«Στόχος μου είναι να αναβαθμίσω το ποδόσφαιρο στη χώρα μου. Είναι ένα όμορφο, μοναδικό συναίσθημα γιατί, στο τέλος της ημέρας, απλώς λατρεύω να παίζω». Tα παραπάνω λόγια ανήκουν στη 17χρονη αρχηγό της εθνικής ομάδας του Σουδάν Νούρα Μοχάμεντ. Μέσα από τεράστιες αντιξοότητες τα κορίτσια από το Σουδάν έβαλαν τις κόκκινες φανέλες και αντιμετώπισαν την ομάδα του Μαρόκου στο στάδιο Larbi Zaouli της Καζαμπλάνκα. Ήταν μια ιστορική στιγμή για το ποδόσφαιρο γυναικών του Σουδάν. Οι περισσότερες ποδοσφαιρίστριες ήταν έφηβες, μερικές από τις οποίες είχαν διαφύγει από τον πόλεμο, άλλες δεν είχαν ποτέ βιώσει ένα οργανωμένο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή δεν είχαν πατήσει το πόδι τους σε ένα μεγάλο στάδιο. Ωστόσο, η παρουσία τους σηματοδότησε την πρώτη εμφάνιση του Σουδάν σε διεθνές γυναικείο ποδόσφαιρο από τότε που ξέσπασε ένας καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος σε ένα έθνος όπου η γυναικεία συμμετοχή στον αθλητισμό ήταν από καιρό αμφισβητούμενη.
Στη σκιά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ανδρών, η εθνική ομάδα γυναικών κάτω των 17 ετών του Σουδάν ξεκίνησε ένα απαιτητικό ταξίδι στο Μαρόκο την περασμένη εβδομάδα. Η αποστολή τους: οι προκριματικοί αγώνες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Η άπειρη ομάδα, ωστόσο, αντιμετώπισε τρομερούς αντιπάλους, υπέστη βαριές ήττες από τις Κομόρες, δεχόμενη 30 γκολ σε δύο αγώνες. Η διαφορά ήταν έντονη. Η ομάδα του Σουδάν, που αποτελούταν κυρίως από μαθήτριες, αντιμετώπισε μια μεγαλύτερη σε ηλικία, πιο γυμνασμένη και πιο έμπειρη ομάδα των Κομορών, πολλές από τις παίκτριες της οποίας αγωνίζονται στην Ευρώπη. Μη μπορώντας να συγκεντρώσει εγκαίρως μια γυναικεία ομάδα, η ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σουδάν έβαλε την νεότερη ομάδα για να αποφύγει την απώλεια της θέσης της στα προκριματικά, με τα κορίτσια να έχουν ξεκινήσει την προπόνηση μόνο εβδομάδες νωρίτερα. «Η διαφορά μεταξύ μας και των άλλων είναι τεράστια. Δεν μπορούμε ακόμη να ανταγωνιστούμε στο υψηλότερο επίπεδο», σχολίασε ο Μπύρχαν Τία, βετεράνος προπονητής ποδοσφαίρου από το Σουδάν που επιβλέπει όλες τις εθνικές ομάδες γυναικών του Σουδάν.
Για τους Σουδανούς η εμφάνιση αυτής της νεανικής ομάδας στην Καζαμπλάνκα, μετά από χρόνια συγκρούσεων, αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα για τη διατήρηση του γυναικείου ποδοσφαίρου στο Σουδάν.
«Κάποιες ταξίδεψαν μεγάλες αποστάσεις μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουν την προπόνηση. Πολλές είναι χωρισμένες από τις οικογένειές τους, κι όμως συνεχίζουν να εργάζονται σκληρά και να κυνηγούν το όνειρό τους», δήλωσε στο AP η Μανάλ Αλί Μπούσρα, επικεφαλής της επιτροπής ποδοσφαίρου γυναικών, προσθέτοντας ότι η ομοσπονδία εργάζεται σε έργα υποδομής, συμπεριλαμβανομένης μιας προγραμματισμένης αθλητικής πόλης και ανακαινίσεων σταδίων σε ασφαλέστερες περιοχές, αν και αρνήθηκε να συζητήσει τον προϋπολογισμό του γυναικείου προγράμματος.
Από τη πλευρά του ο προπονητής Τία ανέφερε: «Πρώτα, έπρεπε να βρω κορίτσια που έπαιζαν ποδόσφαιρο. Έπειτα, έπρεπε να βεβαιωθώ ότι είχαν την κατάλληλη ηλικία. Έπειτα, έπρεπε να πείσω τους γονείς τους». Ο Τία βρήκε 10 παίκτριες από ομάδες και ακαδημίες στο Κάιρο (όπου πολλές σουδανικές οικογένειες είχαν αναζητήσει καταφύγιο από τον πόλεμο), ενώ οι υπόλοιπες προέρχονταν από σουδανικές πόλεις.
Η τριακονταετής ισλαμιστική διακυβέρνησή του επέβαλε Νόμους Δημόσιας Τάξης που, σύμφωνα με ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιόριζαν σοβαρά τις ελευθερίες των γυναικών. Ακόμα και μετά την επανάσταση, ο εξέχων σουδανός ιεροκήρυκας Αμπντουλχάι Γιουσίφ καταδίκασε το γυναικείο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ως προσπάθεια υπονόμευσης της θρησκείας.
Η Λιβ Τόνεσεν, πολιτική επιστήμονας που ερευνά την πολιτική των φύλων στο Σουδάν, τόνισε το ιστορικό πλαίσιο: «Η ιδέα των γυναικών να τρέχουν, να πηδούν, να ιδρώνουν, ακόμη και κάτι τόσο απλό όσο το να είναι ορατά τα σώματά τους σε κίνηση, θεωρήθηκε από το ισλαμιστικό καθεστώς του Μπασίρ ως παράγοντας φίτνα, η οποία σε ένα σουδανικό πλαίσιο γινόταν κατανοητή ως σεξουαλικό ή ηθικό χάος», για να προσθέσει: «Έτσι, όταν οι γυναίκες μπαίνουν σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, αντιμετωπίζουν άμεσα όλη αυτή τη λογική. Δεν είναι απλώς παρούσες σε έναν ανδροκρατούμενο αθλητικό στίβο, αλλά κινούνται ελεύθερα σε αυτό, με τους δικούς τους όρους».
Πέρα από τα θεσμικά εμπόδια, οι παίκτριες στο Σουδάν αντιμετώπισαν επίσης ένα μπαράζ σεξιστικής κακοποίησης στο διαδίκτυο. Στους λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης της εθνικής ομάδας, πολλοί σχολιαστές χλεύασαν τις βαριές ήττες τους, ενώ άλλοι δημοσίευσαν τη φράση «επιστρέψτε στην κουζίνα» σε πολλές γλώσσες.
Η Χάλα Αλ-Καρίμπ, μια εξέχουσα Σουδανή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, απέρριψε τους επικριτές που υποστηρίζουν ότι η ομάδα είναι απλώς ένα εργαλείο για μια πιο προοδευτική εικόνα για τα δικαιώματα των γυναικών. «Η κύρια πρόκληση για μένα είναι η μεταρρύθμιση της ομοσπονδίας», δήλωσε στο AP, επικαλούμενη την έλλειψη επενδύσεων και υποστήριξης για το γυναικείο ποδόσφαιρο στο Σουδάν.

Φωτο: Wikipedia