Υπάρχουν κάποιοι σύντροφοι που αποτελούν τη ζωντανή ιστορία του κινήματος. Από τα κρατητήρια της χούντας, τις διακρίσεις της μεταπολιτευτικής δεξιάς, την πασοκική παντοδυναμία ήταν πάντα στις επάλξεις του κινήματος. Χωρίς να λογαριάζουν προσωπικό κόστος και θυσίες προσέφεραν πολλά στην κοινωνία και στην υπόθεση της αριστεράς. Και το δίχως άλλο σ’ αυτούς τους ανθρώπους χρωστάμε πολλά…
Τα γράφω όλα αυτά ως εισαγωγή γιατί με στεναχώρησαν ιδιαίτερα οι λεκτικοί προπηλακισμοί που δέχτηκαν δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην κεντρική αγορά του Καπάνι στη Θεσσαλονίκη, στην παραδοσιακή βόλτα των πολιτικών στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ως εκπρόσωποι του κυβερνητικού κόμματος τα άκουσαν «χοντρά» από κάποιους εμπόρους αλλά κι από πολίτες που έκαναν τα ψώνια τους για τις γιορτές. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι επρόκειτο για μεμονωμένα επεισόδια ή ότι τέτοιες επισκέψεις είναι ευκαιρία για εγκάθετους να δημιουργήσουν εντυπώσεις που είναι βούτυρο στο ψωμί των καναλιών και των εφημερίδων της αντιπολίτευσης. Όπως και νάχει, όμως, το γεγονός παραμένει: άνθρωποι της αριστεράς με ανεκτίμητη προσφορά και ιστορία, εκπροσωπώντας πλέον την εξουσία, παραδίδονται στη χλεύη και στις αποδοκιμασίες των πολιτών.
Μετά τον εμφύλιο, η εξουσία επιχείρησε να θέσει βίαια την αριστερά στο περιθώριο της ιστορίας. Στις επόμενες χρονικές περιόδους, οι διακρίσεις, οι φυλακίσεις κι εξορίες των αριστερών ήταν στην ημερήσια διάταξη. Το ηθικό πλεονέκτημα, όμως, της αριστεράς ήταν το μεγάλο της όπλο. Ακόμη κι οι ορκισμένοι εχθροί της παραδεχόντουσαν το μεγαλείο της προσωπικής θυσίας, τους αγώνες και το πείσμα των απλών αριστερών να μην προδώσουν την ιδεολογία τους. Δυστυχώς, ότι δεν κατάφερε τόσα χρόνια η προπαγάνδα κι η βία του αστικού συστήματος, φαίνεται να το καταφέρνει η άνοδος της αριστεράς στην εξουσία. Σαν τη νυχτοπεταλούδα που πλησιάζοντας το φως καίει τα φτερά της, έτσι κι ο ΣΥΡΙΖΑ, στους λίγους μήνες διακυβέρνησης, δείχνει να καίει το ηθικό εκτόπισμα που είχε, ακόμα κι από την περίοδο των ισχνών αγελάδων του 4,5%. «Όλοι ίδιοι είστε», λέει πια πολύς κόσμος. «Κι εσείς μας φορτώσατε ένα μνημόνιο, κι εσείς μιλάτε για μονόδρομους, κι εσείς χτυπάτε προσοχές στους δανειστές, και για σας ακούγονται διάφορα περί ημετέρων. Που είναι η αριστερά των ιδεών, της σύγκρουσης και της ανατροπής»;
Στις συμπληγάδες της «ρεαλιστικής» πολιτικής των μνημονίων και της αποδοχής της «μη ύπαρξης εναλλακτικής λύσης», ασφυκτιά η ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ. Κι επειδή για μένα πρώτιστο ρόλο έχουν οι άνθρωποι, η μεγαλύτερη ήττα για όλους μας θα είναι η ηθική απαξίωση, συλλήβδην, των αγωνιστών της αριστεράς. Μέσα από τους ολετήρες της επικοινωνιακής προπαγάνδας ήδη επιχειρείται κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, όμως, ο συνεχιζόμενος μνημονιακός κατήφορος του ΣΥΡΙΖΑ ευνοεί μια τέτοια εξέλιξη. Ο σοφός λαός λέει ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» και δυστυχώς τα στερνά του ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά τιμούν τα πρώτα του.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
