Φωτογραφία: tvxs.gr
Την περασμένη Τρίτη, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) έδωσε συνέντευξη Τύπου στο κτίριο της ιστορικής του έδρας, εν όψει της εκπνοής του τελεσίγραφου της υπουργού Πολιτισμού, με το οποίο βγάζει τον ΣΕΑ στον δρόμο ανακαλώντας το παραχωρητήριο για το κτίριο στο οποίο στεγάζεται επί της οδού Ερμού 134-136. Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε μεγάλη συναυλία συμπαράστασης με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου και καλλιτεχνών. Μεταξύ των δύο γεγονότων που διοργάνωσε ο ΣΕΑ συνέβη ένα δυσεξήγητο παράδοξο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Στη συνέντευξη Τύπου ανακοινώθηκαν τα βήματα στα οποία έχει καταφύγει ο ΣΕΑ από όταν η κα Μενδώνη προχώρησε στην έξωσή του μεσούντος του καλοκαιριού: αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής με αίτημα χορήγησης προσωρινής διαταγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προκειμένου να κρατήσει την ιστορική έδρα του και να συνεχίσει να λειτουργεί για την εκπλήρωση των καταστατικών του σκοπών, τη στέγαση των γραφείων, της βιβλιοθήκης, του ξενώνα για τα μέλη, του ιστορικού του αρχείου, των συνεδριάσεων των οργάνων του, των εκδηλώσεων και των σεμιναρίων του, τη συνεργασία του με άλλα σωματεία και φορείς.
Επίσης, επισημάνθηκε ότι, μέχρι και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει διαθέσει άλλο κτίριο για τη στέγαση του ΣΕΑ, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο, όπως και εγγράφως έχει ενημερώσει ο ΣΕΑ, την κινητή περιουσία του Συλλόγου, τα ιστορικά αρχεία και τη βιβλιοθήκη (3.000 τόμοι), καθώς και τις δραστηριότητες του Συλλόγου (συνελεύσεις, ομάδες, σεμινάρια, προβολές, αρχαιολογικές περιηγήσεις, μουσειολόγιο, φιλοξενία μελών από την περιφέρεια).
Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο ΣΕΑ δήλωσε ότι παραμένει στο κτίριο της Ερμού 134-136, μέχρι να κριθεί η υπόθεση στη δικαιοσύνη, τονίζοντας παράλληλα ότι θεωρεί αυτονόητο ότι και το ΥΠΠΟ οφείλει να αναμείνει τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου, κοινοποιήθηκε στα ΜΜΕ το σύνολο των κτιρίων ιδιοκτησίας ΥΠΠΟ στο κέντρο της Αθήνας που έχουν παραχωρηθεί σε πλείστους φορείς, μαζί με όλα τα παραχωρητήρια, από το αρχείο το οποίο κατέθεσε το υπουργείο Πολιτισμού στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου (we.tl/t-JAaU7CYPU4), τονίζοντας ότι όλα τα παραχωρητήρια αναφέροντα στον ειδικό καθεστώς που ισχύει για αυτές τις παραχωρήσεις (Ν. 2557) και όχι στο άρθρο 46 του Αρχαιολογικού Νόμου, στο οποίο αναφέρεται η Υπουργική Απόφαση άρσης της παραχώρησης του κτιρίου.
Παράλληλα, δόθηκε στη δημοσιότητα και επιστολή προς τον πρωθυπουργό και την υπουργό Πολιτισμού κατά της «έξωσης» του ΣΕΑ, που υπογράφουν 2.500 πανεπιστημιακοί, άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, του πολιτισμού, ερευνητές και ερευνήτριες, ξεναγοί, πολίτες που ασχολούνται με το περιβάλλον, το προσφυγικό.
Αμέσως μετά τη συνέντευξη Τύπου, η κα Μενδώνη, απαντώντας εγγράφως σε ερώτηση δημοσιογράφων αν το ΥΠΠΟ θα αναμείνει την απόφαση του ΣτΕ για την ανάκληση της παραχώρησης χρήσης του κτιρίου προς τον ΣΕΑ, ισχυρίστηκε ότι οι νομικοί σύμβουλοι του ΥΠΠΟ δεν εντόπισαν στη Γραμματεία του ΣτΕ αίτηση ακύρωσης κατά της υπουργικής απόφασης, ούτε αίτηση αναστολής εκτέλεσης. Οπότε ο ΣΕΑ προχώρησε σε δημοσιοποίηση των νομικών ενεργειών στις οποίες έχει προχωρήσει, με αριθμό και ημερομηνία κατάθεσης της 5η Οκτωβρίου 2023, «για διευκόλυνση και ενημέρωση όλων των ενδιαφερόμενων»: Αίτηση αναστολής, με αριθμό: ΕΔ207/2023, και αίτηση ακυρώσεως, με αριθμό Ε2127/2023.
Κάπου εδώ κείται το δυσεξήγητο παράδοξο για μια υπουργό Πολιτισμού: πώς μπορεί να εξηγηθεί η στάση της να αρνείται δημοσίως την ύπαρξη πρωτοκολλημένων νομικών ενεργειών προς το ΣτΕ; Είτε το Γραφείο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στο ΥΠΠΟ αδυνατεί να εντοπίσει στη Γραμματεία του ΣτΕ πρωτοκολλημένες νομικές ενέργειες, είτε η υπουργός ψεύδεται για δεδομένα εύκολα στοιχειοθετήσιμα έναντι ενός συνδικαλιστικού φορέα επιστημόνων που άπτονται του αντικειμένου αρμοδιότητάς της.
Σε κάθε περίπτωση, η υπουργός έβαλε εαυτόν σε μια θέση από την οποία πέντε μέρες μετά δεν έχει επιχειρήσει να βγει. Σε τι προσβλέπει δύσκολα μπορεί κάποιος να κατανοήσει με βεβαιότητα. Αλλά όσο δύσκολη κι αν έχει αποδειχτεί η κατανόηση πρακτικών και επιλογών αυτής της υπουργού, αρχίζει πια να χαράζεται ένας ολισθηρός δρόμος στον οποίο βαδίζει σταθερά. Ολισθηρός για τον πολιτισμό και τη δημοκρατία.
