Τον Παναγιώτη Δημητρά δεν τον γνωρίσαμε χθες. Τον ξέρουμε καλά εδώ και δεκαετίες. Έχουμε συναντηθεί, έχουμε συνεργαστεί, έχουμε διαφωνήσει και συμφωνήσει μαζί του σε ευρύ πεδίο ζητημάτων –από τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και των ατόμων με αναπηρία, μέχρι τις πολιτικές ένταξης των Ρομά, την αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του εθνικισμού, της ακροδεξιάς. Ο Π. Δημητράς, ιδρυτικό στέλεχος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, έχει συμβάλει πολλαπλά στα παραπάνω. Δεν υπάρχει κανένας και καμία στο πεδίο των δικαιωμάτων που δεν γνωρίζει και δεν αναγνωρίζει το έργο του.
Καθώς εξελίσσεται μια σκοτεινή εκστρατεία αμαύρωσης του ονόματος και της δράσης του, η σιωπή κάθε άλλο παρά χρυσός είναι. Γιατί, εκτός των άλλων, το ζήτημα υπερβαίνει τον ίδιο τον Δημητρά ως πρόσωπο και αφορά τα δικαιώματα, την ενημέρωση και τη δημοκρατία στη χώρα μας. Είναι ντροπή όχι μόνο να συμμετέχουμε στο «κυνήγι μαγισσών», αλλά και να το ανεχόμαστε, σιωπώντας.
Για όποιον και όποια δεν έχει παρακολουθήσει την υπόθεση, σημειώνουμε ότι οι λογαριασμοί του Π. Δημητρά δεσμεύθηκαν έπειτα από διάταξη και πόρισμα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, το οποίο διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία με το ερώτημα της άσκησης κακουργηματικών διώξεων. Η κίνηση αυτή έρχεται σε συνέχεια των διώξεων τις οποίες έχει ήδη υποστεί (για δήθεν συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό τη διευκόλυνση εισόδου και διαμονής προσφύγων). Πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο διωγμός και η στοχοποίηση του Π. Δημητρά, στην οποία συντελεί και μερίδα των μέσων ενημέρωσης, αποτελούν προϊόν αντεκδίκησης για την έντονη δράση που έχει αναπτύξει, ιδίως στο εξωτερικό, αναδεικνύοντας τις παράνομες επαναπροωθήσεις εκ μέρους των ελληνικών αρχών, μια δράση εξαιρετικά ενοχλητική για την ελληνική κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, πυκνώνουν τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι επαναπροωθήσεις αποτελούν καθιερωμένη πρακτική της Ελλάδας. Πιο πρόσφατο και εύγλωττο παράδειγμα το απολύτως τεκμηριωμένο δημοσίευμα των New Υork Times, που καταγράφει αιτούντες άσυλο, ανάμεσά τους και παιδιά, να περισυλλέγονται, να μεταφέρονται στη θάλασσα και να εγκαταλείπονται σε μια σχεδία από την ελληνική ακτοφυλακή.
Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, όπου διακυβεύονται πολλά και κρίσιμα, όπως η ανεξαρτησία της ενημέρωσης, η απαίτηση της λογοδοσίας εκ μέρους των αρχών, η διαφάνεια, η ελευθερία δράσης των υπερασπιστών των δικαιωμάτων και η αλληλεγγύη, αποτελεί ακτίδα φωτός το κύμα συμπαράστασης στον Π. Δημητρά. Σημειώνουμε την πρόσφατη δήλωση της Μαίρης Lawlor, ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για τους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων (και παλιότερες τοποθετήσεις της ίδιας και της Dunja Mijatovic, επιτρόπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Συμβούλιο της Ευρώπης), καθώς και την κοινή ανακοίνωση δεκάδων οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στον χώρο των δικαιωμάτων.
Η υπεράσπιση του έργου, αλλά και των ίδιων των υπερασπιστών των δικαιωμάτων –που βάλλονται ευθέως από την κυβέρνηση, ιδίως στο προσφυγικό, με ορμπανικού τύπου πρακτικές– είναι στοιχειώδες καθήκον και αναγκαίος όρος για να μη γίνει καθεστώς η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης, ο εκφοβισμός προσώπων και οργανώσεων που καταγράφουν και καταγγέλλουν απάνθρωπες πρακτικές, όπως οι επαναπροωθήσεις. Στεκόμαστε στο πλευρό του Π. Δημητρά, ενάντια στην απαξίωση του προσώπου του και την ποινικοποίηση του έργου του και της αλληλεγγύης. Μας το υπαγορεύει η γνώση των καταστάσεων, η ειλικρίνεια και το δίκιο.
