Το Δεκέμβριο του 2018 η Γαλλία συνταράχτηκε από πρωτοφανείς διαδηλώσεις με οικονομικά αιτήματα, μέσα από τη δημιουργία του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων σημειώθηκαν επεισόδια και συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας.
Αυτό είναι το σκηνικό στην ταινία «Φάκελος 137» (Dossier 137) του Ντομινίκ Μολ. Ηρωίδα του είναι η Στεφανί Μπερτράν, αστυνομικός που υπηρετεί στην υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων, η οποία αναλαμβάνει την υπόθεση του σοβαρού τραυματισμού ενός 20χρονου διαδηλωτή από αστυνομικούς. Και καθώς η έρευνα προχωρά, η Στεφανί βρίσκεται αντιμέτωπη με τους συναδέλφους της αστυνομικούς που φέρνουν εμπόδια στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Παράλληλα αντιμετωπίζει τη δυσπιστία εκ μέρους της μητέρας του τραυματισμένου νεαρού, η οποία θεωρεί ότι επιχειρεί να συγκαλύψει τους ενόχους.
Εξαιρετικό πολιτικό και αστυνομικό θρίλερ σκηνοθετημένο με δυναμισμό. Η ταινία έχει ένταση όσον αφορά την αναζήτηση των ενόχων αλλά και μια έντονη κοινωνική και πολιτική διάσταση σε σχέση με τη λειτουργία των δυνάμεων καταστολής και εν γένει του κρατικού μηχανισμού. Έχει όμως και μια άλλη διάσταση η ταινία που σχετίζεται με το χαρακτήρα της Ντομινίκ. Μιας γυναίκας που θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά της και έρχεται σε σύγκρουση με τους συναδέλφους της αλλά και με τον πρώην σύζυγό της που είναι αστυνομικός. Επίσης έχει να αντιμετωπίσει και τον 12χρονο γιο της Βικτόρ ο οποίος ρωτά επίμονα «γιατί όλος ο κόσμος μισεί την αστυνομία;».
Η σκηνοθεσία πατάει γερά στη γη, ακολουθεί με συνέπεια τον σκοπό της, δεν παρασύρεται από μελοδραματισμούς και ακολουθεί πυρετώδεις ρυθμούς. Η ταινία διαθέτει τολμηρή κριτική ματιά και μία συγκλονιστική πρωταγωνίστρια, την Λεά Ντρουκέρ, που προσωπικά με άφησε άφωνο με την ερμηνεία της.
Από τον Τζον Μπάιρον… στο Χέρι του θεού!
Ουσιαστικά όλα ξεκίνησαν το 1765 όταν ο Βρετανός Τζον Μπάιρον έφτασε στα νησιά Φόκλαντ και ίδρυσε τον πρώτο οικισμό. Το 1833, και αφού μεσολάβησαν διάφορα, η Αργεντινή προσπάθησε να προσαρτήσει τα Φόκλαντ ή Μαλδίβες όπως τα ονομάζουν οι Αργεντίνοι, αλλά μερικά βρετανικά πολεμικά πλοία τούς ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους κι έτσι εδραιώθηκε η κυριαρχία του Στέμματος στα νησιά.
Τώρα τι τους έπιασε τους Αργεντίνους –που βέβαια το είχαν κρυφό καημό– και μετά από 150 περίπου χρόνια, το 1982, αποφάσισαν να αποβιβάσουν στρατό για να καταλάβουν τις Μαλδίβες, μόνον ο αρχηγός της σκληρής στρατιωτικής δικτατορίας που κυβερνούσε τη χώρα, ο στρατηγός Λεοπόλντο Γκαλτιέρι, θα μπορούσε να απαντήσει. Που όμως από την άλλη μεριά υπήρχε η αμείλικτη Μάργκαρετ Θάτσερ η οποία δεν άφησε αναπάντητη την πρόκληση της Αργεντινής και μετά από έναν σύντομο πόλεμο τα νησιά επανήλθαν στο Στέμμα.
Παρασύρθηκα και μακρηγόρησα αλλά επανέρχομαι στο ζουμί της υπόθεσης. Το οποίον είναι το ντοκιμαντέρ «Το ματς» (The match/El partido) των αργεντίνων σκηνοθετών Χουάν Καμπράλ και Σαντιάγο Φράνκο, το οποίο είναι μεν επικεντρωμένο στον προημιτελικό του Μουντιάλ του 1986 μεταξύ Αργεντινής-Αγγλίας που έληξε με 2-1 με τα δύο γκολ του μεγάλου Ντιέγο Μαραντόνα, αλλά δεν θα μπορούσε να μην συνδέσει τον αγώνα εκείνον με την ιστορία.
Ήταν το πρώτο γκολ της Αργεντινής με το αξέχαστο «χέρι του θεού», η εκδίκηση των λατινοαμερικάνων για την ήττα στον πόλεμο από τον οποίο είχαν περάσει μόλις τέσσερα χρόνια. Ήταν όμως και το δεύτερο «μαγικό» γκολ του κορυφαίου ποδοσφαιριστή που σμπαράλιασε την αγγλική άμυνα και σκόρπισε ρίγη εθνικού ενθουσιασμού στη χώρα. Ο αγώνας είχε θεωρηθεί ως η ρεβάνς της Αργεντινής για την ήττα στα Φόκλαντ.
Όλα αυτά, διανθισμένα όμως με πολλά ακόμη ενδιαφέροντα που σχετίζονται με τα γεγονότα, περιλαμβάνει το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ των Καμπράλ και Φράνκο. Με πλούσιο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον οπτικό υλικό και με την παρουσία κάποιων μεγάλων ποδοσφαιρικών μορφών εκείνης της εποχής από τις δύο χώρες, οι οποίοι θυμούνται και σχολιάζουν, έχουμε μια ταινία χορταστική, απολαυστική και επιμορφωτική. Μιλούν οι Χόρχε Μπουρουτσάγα, Χόρχε Βαλντάνο, Όσκαρ Ρουτζέρι, Ρικάρντο Τζούστι, Χούλιο Ολαρτικοετσέα, παλαίμαχοι με την εθνική Αργεντινής του 1986 και οι Γκάρι Λίνεκερ, Τζον Μπαρνς και Πίτερ Σίλτον παλαίμαχοι με την εθνική Αγγλίας του 1986.
Ένα μοναδικό κινηματογραφικό κολάζ για τη δύναμη του ποδοσφαίρου που μπορεί να επουλώσει ακόμη και πληγές από έναν πόλεμο (ή να της ξανανοίξει;).
Με το όπλο στο χέρι
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1970, ο Σαλβαντόρ Αλιέντε εκλέχτηκε πρόεδρος της Χιλής. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό την προεδρία του Ρίτσαρντ Νίξον αντιτάχθηκε και τελικά προώθησε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα για να τον ανατρέψει. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973, ο Αλιέντε απευθύνθηκε στο έθνος για τελευταία φορά. Μετά από λίγο, οι πραξικοπηματίες βομβάρδισαν το προεδρικό μέγαρο και ο αριστερός πρόεδρος της Χιλής πέθανε με το όπλο στο χέρι δίνοντας τη ζωή του για να προασπίσει τη δημοκρατία.
Η ταινία του Μιγκέλ Λιτίν «Ο Αλιέντε στον λαβύρινθό του» (Salvador Allente en su laberinto), που γυρίστηκε το 2014, είναι μια δραματοποιημένη αναπαράσταση των τελευταίων ωρών της ζωής του σοσιαλιστή προέδρου της Χιλής.
Ο Λιτίν ακολουθώντας τα ιστορικά γεγονότα δίνει μεγάλη σημασία στη ρεαλιστική απεικόνιση όσων είχαν συμβεί. Η κινηματογραφική μηχανή κινείται μέσα στους χώρους του προεδρικού μεγάρου, που μοιάζει με έναν ύστατο θύλακα δημοκρατίας ενώ από έξω ο στρατός κυκλώνει το κτίριο και η αεροπορία το βομβαρδίζει. Δημιουργεί μια ασφυκτική, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, μια αίσθηση παγίδευσης για τον πρόεδρο και τους πιστούς του συνεργάτες. Εκείνοι όμως αντιμετωπίζουν το τέλος με γενναιότητα και χωρίς κανείς τους να υποχωρεί και να παραδίδεται. Κι όμως ο Λιτίν τούς παρουσιάζει με τις ανθρώπινες διαστάσεις τους και τις προσωπικές αγωνίες τους.
Τη σκηνοθετική ένταση της ταινίας συνοδεύει η ένταση της αγωνίας για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει σήμερα η δημοκρατία. Ένα δυναμικό, συναρπαστικό πολιτικό θρίλερ και ταυτόχρονα ένα μάθημα ιστορίας, το οποίο οφείλει να λάβει υπόψη η κάθε λογής κι απόχρωσης Αριστερά!
ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ
«Κόκορας» του Τάσου Γερακίνη: Αυτό το καλοκαίρι είναι το πιο καθοριστικό για τη ζωή του Αργύρη, ενός θυρωρού στον δήμο Αθηναίων. Η είδηση ότι ο γιος του κληρώθηκε να φοιτήσει σ’ ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία της χώρας, έρχεται να ταράξει την έτσι κι αλλιώς δύσκολη σχέση με τη σύζυγό του, Πόπη, όταν ο Αργύρης αποφασίζει ότι δεν έχει δικαίωμα να γίνει τροχοπέδη στη μοίρα του παιδιού του, που είναι σαφώς φτιαγμένο για μεγάλα πράγματα…
«Μαγικά φίλτρα 2» (Practical magic 2) της Σουζάνε Μπίερ: Είκοσι πέντε χρόνια μετά τα γνωστά γεγονότα, η ιστορία ακολουθεί την οικογένεια Όουενς όταν μια ιστορία της οικογένειας και την προέλευση της μαγείας τους έρχεται στο φως. Καθώς η κόρη της Σάλι αρχίζει να αποκαλύπτει κρυμμένα οικογενειακά μυστικά και αναπτύσσει τις δικές της σκοτεινές ικανότητες, η οικογένεια βυθίζεται σε έναν αγώνα πολλών γενεών για να σπάσει επιτέλους την κατάρα που στοιχειώνει την καταγωγή τους εδώ και αιώνες.
«Με κάθε κόστος» (By any means) του Έλαγκανς Μπράτον: Ένας διαβόητος εκτελεστής της μαφίας και ένας νεαρός πράκτορας του FBI συνεργάζονται για να ερευνήσουν τις δολοφονίες ηγετών των πολιτικών δικαιωμάτων στο Μισισιπή το 1966.
«3 ώρες διορία» (Runner) του Σκοτ Γουό: Ο Χανκ Μαλόουν, ένας διανομέας πολύτιμων αποστολών, έχει στη διάθεσή του μόλις τρεις ώρες για να μεταφέρει ένα όργανο που θα σώσει τη ζωή ενός επτάχρονου κοριτσιού, το οποίο χρειάζεται άμεση μεταμόσχευση. Αυτό που μοιάζει με μια απλή αποστολή μετατρέπεται σε θανάσιμη καταδίωξη, όταν ο αρχηγός μιας διαβόητης εγκληματικής οργάνωσης γίνεται εμμονικός με το να αποκτήσει το πολύτιμο μόσχευμα.
«Hope» (Hopeu) του Να Χονγκ-Τζιν: Οι κάτοικοι μιας απομακρυσμένης παραθαλάσσιας κωμόπολης πρέπει να υπερασπιστούν την κοινότητά τους απέναντι σε ένα μυστηριώδες πλάσμα, όταν οι δασικές πυρκαγιές διακόπτουν κάθε επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Αυτό που ξεκινά ως αίνιγμα κλιμακώνεται μέσα από ανθρώπινες συγκρούσεις και καταλήγει σε μια περιπέτεια κοσμικών διαστάσεων.
«Oasis: Don’t look back in anger» των Γουίλ Λάβλεϊς και Ντίλαν Σάουθερν: Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη θριαμβευτική περιοδεία επανένωσης των Liam και Noel Gallagher, Oasis Live ‘25, μία από τις πιο αναμενόμενες επιστροφές του ροκ ‘ν’ ρολ της εποχής μας. Μια ανεπιφύλακτα ενθουσιώδης καταγραφή του μεγαλύτερου μουσικού γεγονότος του 2025, αποτυπώνει την εμπειρία και τα συναισθήματα του συγκροτήματος και των οπαδών του σε όλο τον κόσμο.
Σινεφίλ
