Η μαζική κινητοποίηση της ινδικής νεολαίας παρά τη σκληρή καταστολή, τις πλαστικές σφαίρες, τα χημικά, τα κλομπ από μπαμπού, τις μακριές ξύλινες ράβδους με καρφιά, τα ηλεκτρικά όπλα ακινητοποίησης, τις αντλίες νερού ή ακόμη και τα όπλα, κατάφερε ένα μεγάλο πλήγμα στη 12ετη κυριαρχία του ακροδεξιού εθνικιστή ινδουιστή Ναρέντρα Μόντι, εξαναγκάζοντας σε παραίτηση τον υπουργό Παιδείας Πραντάν, ενώ απειλείται και ο πανίσχυρος υπουργός Εσωτερικών και καταστολής Σαχ.
Generation Z:
Η Generation Z, των φοιτητών και των μαθητών, των άνεργων πτυχιούχων, αλλά των ξυπόλυτων και ρακένδυτών νέων, χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά δίκτυα και τελικά τους «αλγόριθμους», κατάφερε να αντιπαρατεθεί με την απόλυτη εξουσία του Μόντι και να κερδίσει μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, ακόμη κι από αυτά που υποστήριζαν το καθεστώς.
Η εξέγερση ξεκίνησε από τους νέους που αντέδρασαν στην ακύρωση των εισαγωγικών εξετάσεων των ιατρικών σχολών, μετά τη διαρροή θεμάτων, που θα έλεγε κανείς ότι αφορούσε μόνο τα ανερχόμενα στρώματα της νεολαίας. Οι υποψήφιοι ήταν σχεδόν 2 εκατομμύρια και 20 από αυτούς αυτοκτόνησαν, με τους γονείς τους να κατηγορούν την κυβέρνηση. Όταν μιλάμε για τη νεολαία, μιλάμε για τη μεγαλύτερη κοινωνική ομάδα της Ινδίας, αφού το 65% του 1,4 δισεκατομμυρίου κατοίκων της είναι κάτω των 35 ετών και το 40% κάτω των 25 ετών.
Όταν ο επικεφαλής του Ανώτατου Δικαστηρίου Καντ παρομοίασε με «κατσαρίδες» και «παράσιτα» τους άνεργους νέους, πρώτοι αντέδρασαν οι άνεργοι πτυχιούχοι που στοιβάζονται στα πεζοδρόμια των πόλεων αναζητώντας κάθε είδος ευκαιριακής εργασίας και έχουν συνειδητοποιήσει ότι αποκλείονται από τον σκληρό νεοφιλελευθερισμό του Μόντι, με το οικονομικό του «όνειρο» να ξεπεράσει την Κίνα και τις ΗΠΑ και να γίνει παγκόσμια οικονομική και στρατιωτική δύναμη. Η σύλληψη ακτιβιστή απεργού πείνας και του ηγέτη του Κόμματος του Κογκρέσου ενίσχυσαν την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.
Υποχώρηση Μόντι:
Ο Μόντι λύγισε μπροστά στις κινητοποιήσεις και υποσχέθηκε αλλαγές στην Παιδεία και «αξιόπιστο» και «διαφανές» σύστημα εισαγωγικών, με δεκαετή φυλάκιση για όσους διαρρέουν τα θέματα των εξετάσεων. Το κίνημα αποφάσισε την αναστολή των κινητοποιήσεων, ζητώντας την απελευθέρωση των συλληφθέντων και το τέλος της καταστολής και του ανθρωποκυνηγητού στους δρόμους και στα κοινωνικά δίκτυα.
Πολλοί, όμως, θέλουν να συνεχιστεί αυτή η πρωτοφανής εμπειρία, αφού μέσα από τις κινητοποιήσεις δημιουργήθηκαν πολλές ηγετικές νεολαιίστικες ομάδες από όλες τις κάστες, -επισήμως έχουν καταργηθεί- και όλες τις θρησκευτικές κοινότητες της χώρας, τους ινδουιστές, τους μουσουλμάνους, τους χριστιανούς, τους αγνωστικιστές. Πολλοί δεν αρκούνται πλέον στην υποχώρηση του Μόντι και ετοιμάζονται να θέσουν στο προσκήνιο τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.
Ο σκληρός παραστρατιωτικός
Ο Μόντι είναι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος. Ο πατέρας του ανήκε στα πιο χαμηλά στρώματα του συστήματος με τις κάστες της Ινδίας, αλλά ο νεαρός Μόντι ακολούθησε μια σημαντική κοινωνική άνοδο χρησιμοποιώντας την ενεργή συμμετοχή του στην παραστρατιωτική ακροδεξιά ινδουιστική οργάνωση RSS για να δρομολογήσει την εξαιρετική πολιτική καριέρα του.
Το Λαϊκό Κόμμα (BJP) του Μόντι έχασε τον Ιούνιο του 2024 την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, κατέχοντας μόνο 240 στις 543 έδρες της βουλής και 95 στις 245 έδρες της βουλής της κρατιδίων, διαμέσου του Εθνικής Δημοκρατική Συμμαχίας (NDA) των 39 κομμάτων, εκ των οποίων τα 24 δεν εκπροσωπούνται καν στο κοινοβούλιο. Παρόλα αυτά, συνεχίζει να ελέγχει ασφυκτικά τα δύο σώματα του κοινοβουλίου, με 293 έδρες στη βουλή και 152 έδρες στη βουλή των κρατιδίων, ενώ στα τοπικά κοινοβούλιο ελέγχει 2.534 στους 4.126 τοπικούς βουλευτές και 22 στα 31 κρατίδια.
Στις μερικές εκλογές κρατιδίων που έγιναν φέτος τον Απρίλιο και το Μάιο, ο Μόντι και οι σύμμαχοί του κατάφεραν να θριαμβεύσουν με άξονα το κρατίδιο της Δυτικής Βεγγάλης των 91 εκατομμυρίων κατοίκων με πρωτεύουσα την Καλκούτα, όπου διασφάλισαν 207 στις 294 έδρες της τοπικής βουλής.
Στο κρατίδιο της Κεράλα, των 32 εκατομμυρίων κατοίκων, το Αριστερό Δημοκρατικό Μέτωπο (LDF), ο συνασπισμός της Αριστεράς με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαρξιστικό) CPI(M), το Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (CPI) και άλλα αριστερά κόμματα, έχασαν μετά από μια δεκαετία την απόλυτη πλειοψηφία. Νικητής το Ενωμένο Δημοκρατικό Μέτωπο (UDF), του οποίου ηγείται το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο (INC), διεκδικώντας 97 από τις 140 έδρες στην τοπική βουλή, με την αντικομμουνιστική καταστολή να διαδραματίζει το ρόλο της.
Ο Μόντι στοιχηματίζει να κερδίσει τις εκλογές στα περισσότερα από τα μικρά κρατίδια, τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Εκτός και εάν οι «κατσαρίδες» καταφέρουν να βγουν από τα κοινωνικά δίκτυα, κι από τους δρόμους να γεμίσουν τις κάλπες.
Credits Φωτογραφίας: Yogesh YK / pexels.com
