Η πληγωμένη – ηττημένη Αμερική του Τραμπ γίνεται πιο επικίνδυνη για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια επιλέγοντας την κλιμάκωση των πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία από το ταυτόχρονο πιθανό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και της Ερυθράς Θάλασσας, ενώ διαφαίνεται και ένα επικίνδυνο σενάριο αντιπαράθεσης με  Ρωσία, Κίνα και  Ιράν, με αφετηρία μιας πυρηνικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, χωρίς ουσιαστικές δικλίδες για την αποτροπή  απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ριάντ. Την ίδια στιγμή το Βερολίνο και το Τόκιο σχεδιάζουν τα δικά τους πυρηνικά εξοπλιστικά προγράμματα ανοίγοντας μια κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών σε όλο τον κόσμο, επαναφέροντας αυτομάτως  φόβους  υπόγειου ρεβανσισμού.

Η αντίσταση του Ιράν

Η συμφωνία των ΗΠΑ και του Ιράν φαίνεται ότι αποτελεί μακρινό, γιατί η κλιμάκωση των αμερικανικών βομβαρδισμών εναντίον του Ιράν συνοδεύεται από τη σθεναρή αντίσταση της Τεχεράνης με διαρκή πλήγματα εναντίον των στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ σε όλη σχεδόν τη Μέση Ανατολή, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Ιράκ, την Ιορδανία και -για πρώτη φορά από το Μάρτιο- εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, με τις ΗΠΑ να προσπαθούν να εμπλέξουν τη Συρία στον Λίβανο. Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί να αποκρύψει από τους πολίτες το πραγματικό μέγεθος των απωλειών και το υπέρογκο κόστος ενός πολέμου που έχει οδηγήσει ξανά το πετρέλαιο σε τριψήφιες τιμές και τις τιμές των καυσίμων στα ύψη στις ΗΠΑ λίγο πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.  Παρά τις νέες απειλές του Τραμπ εναντίον του Ιράν, η New York Post προειδοποίησε για «νέφος μανιταριού» σε αποθήκη πυρομαχικών των ΗΠΑ στην Ιορδανία, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη απέρριψε κάθε είδους προσωρινής εκεχειρίας, διαμ του πρωθυπουργού του Ιράκ, οδηγώντας τον Τραμπ σε  αδιέξοδο.   

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι το Ισραήλ θα οδηγηθεί σε βουλευτικές εκλογές στις 27 Οκτωβρίου, με τον Νετανιάχου να διακινδυνεύει την προσωπική του ελευθερία σε περίπτωση εκλογικής ήττας και την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και την κοινωνία της χώρας να αντιμετωπίζουν με καχυποψία τη βοήθεια των ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία για την απόκτηση πυρηνικής ενέργειας πιθανόν διπλής χρήσης, που προστίθεται στις ορέξεις της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. 

Καμπανάκι για Λονδίνο

Το Ιράν αντιμετωπίζει με στωικότητα και αποφασιστικότητα την καταστροφή πολιτικών του υποδομών και κρίσιμών δικτύων μεταφοράς και ενέργειας, προκαλώντας  καταστροφές δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων  στις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή με τις δορυφορικές και όχι μόνο φωτογραφίες των κατεστραμμένων αμερικανικών αεροσκαφών όλων των τύπων, τα διαλυμένα κέντρα επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου των ΗΠΑ, τις μεγάλες φωτιές  να  επιβεβαιώνουν ότι το Ιράν δεν θα σκύψει το κεφάλι και έχει -τουλάχιστον σε επίπεδο  πληροφοριών- τη βοήθεια  Ρωσίας και Κίνας.

Το Ιράν προειδοποίησε τον νέο Βρετανό πρωθυπουργό, που ενέκρινε αμέσως τη χρήση βρετανικών βάσεων από την ίδια τη Βρετανία έως τον Ινδικό Ωκεανό για αεροπορικά πλήγματα εναντίον του Ιράν, καλώντας τον Μπέρναμ να μην συνεχίζει την ενεργή στρατιωτική στήριξη σε ΗΠΑ και Ισραήλ στην περιοχή και την παροχή διευκολύνσεων και υποδομών, έμμεση ίσως προειδοποίηση με αφορμή τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Λονδίνου στον πόλεμο στην Ουκρανία.  

Από τον Πούτιν στον Σι Τσινπίνγκ

Η σχετικά σύντομη συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ με τον Ρώσο ομόλογό του, στο πλαίσιο της διάσκεψης της ASEAN στη Μανίλα, και η παραδοχή του ενταφιασμού των συμφωνιών της Αλάσκας ανάμεσα στον Τραμπ και τον Πούτιν πριν από ένα χρόνο ενίσχυσε τις εκτιμήσεις για περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία και τις απώλειες πολύτιμου αμερικανικού εξοπλισμού, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο πόλεμο εναντίον του Ιράν. Αν για τον Ρούμπιο το ναυάγιο της Αλάσκας οφείλεται στο γεγονός ότι η ουκρανική πλευρά δεν αποδέχθηκε τις συμφωνίες, για τον Λαβρόφ οι ΗΠΑ σκότωσαν  συμφωνίες που θα άνοιγαν νέους δρόμους  στην παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας, για χάρη του ουκρανικού καθεστώτος.

Η ανακοίνωση του Τραμπ ότι θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τσινπίνγκ στις 24 Σεπτεμβρίου στην Ουάσιγκτον, μετά την επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο τον Μάιο και τα πενιχρά αποτελέσματά της, κατά ομολογία  Ρούμπιο, ίσως αποτελέσει για τον Τραμπ το τελευταίο διεθνές χαρτί του πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Credits : Unsplash