Σε πολύ λίγο χρόνο απ’ όταν μας μάζεψε στο σπίτι της να κουβεντιάσουμε πολιτικά και να φάμε τις ωραίες πίτες της, ο καρκίνος αφαίρεσε τη ζωή της Ρένας Λώλα, συντρόφισσας και φίλης που δεν ξεχνάς εύκολα. Πρέπει να πλησίαζε τα 89, αλλά δεν ήταν καθόλου αποστρατευμένη. Στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ και μετά των Λαμπράκηδων τη συναντάμε φοιτήτρια στην ΑΣΟΕΕ από το 1958, τότε που κυριαρχούσε η ΕΚΟΦ και «επόπτευε» στενά η Ασφάλεια. Εν τούτοις, οι νεολαίοι της ΕΔΑ της Σχολής –Δ. Σκούντζος, Νίκος Αντωνάτος, Νίκος Θεάκος ,Δόξα, Γιάννης Χατζάκης– μαζί με άλλους δημοκρατικούς φοιτητές κέρδισαν τις εκλογές και ανέδειξαν πρόεδρο τον Βία Λειβαδά. Η Ρένα ήταν μέλος του πολύ δραστήριου Συλλόγου Εργαζόμενων Φοιτητών και Σπουδαστών.
Η Δικτατορία τη συλλαμβάνει μαζί με την αδελφή της Έλλη και τον πατέρα τους Θανάση Λώλα, γνωστό στέλεχος της ΕΔΑ Ηλιούπολης και αντιδήμαρχο. Τις πρώτες μέρες στο γήπεδο της Ν. Φιλαδέλφειας, μετά Γυάρο και τελικά στις φυλακές Αλικαρνασσού (Ηράκλειο). Απολύθηκε στο τέλος τους 1969. Στη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 τάχθηκε με την πλευρά του ΚΚΕ Εσωτερικού. Και στο ρεύμα της Ανανεωτικής Αριστεράς παρέμεινε έως το τέλος, ούσα φίλη της Νέας Αριστεράς.
Η Ρένα ήταν μια γυναικεία προσωπικότητα διακριτή. Σταθερή και συνεπής στην αριστερή της ένταξη, ήταν άνθρωπος με βαθιά μόρφωση που παρακολουθούσε από κοντά τη λογοτεχνική κίνηση. Συγχρόνως, οι επιλογές της στη ζωή και η συμπεριφορά της δίκαια θα δικαιολογούσαν τον χαρακτηρισμό «φεμινίστρια της εποχής της». Πολύ κοινωνική, της άρεσαν τα ταξίδια και χαιρόταν να μας μαζεύει σε μια όμορφη ταβέρνα της Ηλιούπολης, να τα λέμε όλα τα της Αριστεράς και της ζωής.
Η οικογένεια Λώλα καταγόταν από τον Άγιο Σωτήρα Βοΐου Κοζάνης. Μετά την κατοχή και μόλις άρχιζε ο εμφύλιος ήταν δύσκολο για τον αντιστασιακό Λώλα να μείνει εκεί. Ήλθαν στην Αθήνα το 1947. Η Ρένα μάς έχει διηγηθεί γελώντας μια πολύ χαρακτηριστική σχετική με την εποχή ιστορία: «Μια μέρα κύκλωσαν το χωριό οι ΜΑΫΔΕΣ με σκοπό τις συλλήψεις των ανδρών κυρίως, οι οποίοι όμως ήταν κάτω στο ρέμα, στα χωράφια εκείνη την ώρα. Οι γιαγιές, μπροστά στην ανάγκη να τους ειδοποιήσουν χωρίς να γίνει αντιληπτό, σκέφτηκαν τη μικρή Ρένα. “Να πας κάτω στο ρέμα και να τους πεις ότι θα γίνουν συλλήψεις”. Εκτός υποψίας η μικρή έτρεξε αμέσως να μεταδώσει τη λέξη “συλλήψεις” που δεν την είχε ξανακούσει, αλλά καταλάβαινε ότι ήταν κάτι πολύ κακό. Η αποστολή εξετελέστη, οι χωριανοί κρύφτηκαν, η Ρένα έμαθε τη σημασία της λέξης “συλλήψεις”, που τη συνάντησε μεγάλη, αλλά ατυχώς οι γιαγιές τότε δεν πρόλαβαν να την ειδοποιήσουν.»
Θα τη θυμόμαστε τη Ρένα, και εμείς εδώ στην Εποχή, ως ενεργή –με τις παρατηρήσεις της– αναγνώστρια και ενισχύτρια. Όπως και οι συντρόφισσες/οι, φίλες, φίλοι από την Ηλιούπολη. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην αδελφή της Έλλη και τα ανίψια της.
Π. Κλ.
Νέα Αριστερά Ηλιούπολης για τη Ρένα Λώλα
Η συντρόφισσα Ρένα ήταν ιστορικό στέλεχος της αριστεράς στην πόλη μας. Ήταν κόρη του Θανάση Λώλα και είχε δύο αδελφές, την Έλλη και τη Φωφώ. Ο πατέρας της ασχολήθηκε με την αυτοδιοίκηση και έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη διεκδίκηση των οικοπέδων του Νάστου μέσα από τις γραμμές της προδικτατορικής ΕΔΑ. Συνελήφθη την πρώτη μέρα της χούντας και εξορίστηκε μαζί με τον πατέρα της και την αδελφή της ΄Ελλη στη Γυάρο. Παρέμεινε μέχρι και το τέλος της ζωής της πιστή στα ιδανικά μιας καλύτερης ζωής για όλους τους ανθρώπους, υπερασπιζόμενη τα ιδανικά του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία, συμμετέχοντας στα εκάστοτε κόμματα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς. Θα τη θυμόμαστε ως τη ζωντανή ιστορία των αγωνιστών της αριστεράς στην πόλη μας.
Ενίσχυση
Στη μνήμη της αγωνίστριας της αριστεράς Ρένας Λώλα, η αδερφή της Έλλη Λώλα προσφέρει στην Εποχή την οικονομική ενίσχυση των 100 ευρώ.
