Ο ταξικός χαρακτήρας των προτάσεων της γαλλικής κυβέρνησης

Φωτογραφία: Regan Dsouza / Pexels

Σάλο προκάλεσαν στη Γαλλία τα δημοσιονομικά μέτρα ύψους 44 δισ. ευρώ, που ανακοίνωσε ο γάλλος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού, για την αντιμετώπιση του χρέους και την ανάκαμψη της γαλλικής οικονομίας. Οι ανακοινώσεις αυτές έγιναν σε συνέντευξη Τύπου παρουσίασης του προϋπολογισμού για το 2026. Οι κεντρικές κατευθύνσεις ανακοινώνονται από τώρα, ώστε να ακολουθήσει η διαβούλευση και οποιαδήποτε πολιτική εξέλιξη, ακόμα και μια πρόταση μομφής στη Βουλή (Εθνοσυνέλευση και Γερουσία), θα συμβεί μετά από κάποιους μήνες και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε πτώση της κυβέρνησης. H πτώση αυτή δεν σημαίνει αυτόματα εκλογές, γιατί το προεδρικό σύστημα στη Γαλλία επιτρέπει τον διορισμό άλλου πρωθυπουργού από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ας μην ξεχνάμε ότι νέα απόφαση για διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και προκήρυξη εκλογών είναι πολύ δύσκολη επιλογή για τον Εμανουέλ Μακρόν και δεν θεωρείται πιθανή.

Φαίνεται, όμως, ότι η χρονική στιγμή ανακοίνωσης των βασικών κατευθύνσεων του προϋπολογισμού δεν ήταν καθόλου τυχαία. Εκτιμάται ότι ανακοινώθηκαν πολύ σκληρά μέτρα λιτότητας για να υπάρχει χρόνος υπαναχώρησης σε μη ουσιώδη θέματα και έτσι να περάσει τελικά ο κεντρικός πολιτικός στόχος της έντονα ταξικής αυτής πολιτικής που συνιστά πραγματική κήρυξη κοινωνικού πολέμου.

Δημαγωγικές άστοχες αναλογίες

Ο Φρανσουά Μπαϊρού, πρωθυπουργός της Γαλλίας και επικεφαλής μιας κυβέρνησης που δεν έχει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, επικαλέστηκε το παράδειγμα της Ελλάδας, η οποία τέθηκε υπό διεθνή κηδεμονία τη δεκαετία του 2010, αφού ήδη είχε πληγεί από το βάρος του χρέους της και παρουσίασε ένα πρόγραμμα βασισμένο σε δύο άξονες. Ο ένας αφορά τη μείωση του δημόσιου χρέους και ο άλλος την αύξηση της παραγωγής, με παράλληλη εξοικονόμηση για την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών κατά 6,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Στόχος, σύμφωνα με τον γάλλο πρωθυπουργό, όπως σημειώνει η δημοσιογράφος Χαρά Αγριδιώτη που ζει στη Γαλλία, η μείωση του ελλείμματος στο 2,9% του ΑΕΠ έως το 2029 από το 5,8 που βρίσκεται σήμερα. Ο Φαμπιάν Περιέ, που ζει στην Ελλάδα, σε άρθρο του σε γαλλική εφημερίδα ανασκεύασε όλα τα επιχειρήματα που θέλουν να παρομοιάσουν τη γαλλική οικονομία με την ελληνική προ μνημονίων. Η οικονομία στην κάθε χώρα είναι πολύ διαφορετική, αφού στην Ελλάδα στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό και την παροχή υπηρεσιών με εισαγωγές προϊόντων χωρίς βιομηχανική παραγωγή, σε αντίθεση με τη γαλλική. Οι δομικές διαφορές είναι μεγάλες και οι αναφορές στην Ελλάδα γίνονται μόνο για δημαγωγικούς λόγους. Κατά τη γνώμη μας, αυτό που είναι φανερό, είναι ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές εφαρμόζονται σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικούς τρόπους, αλλά έχουν τον ίδιο στόχο: την κατανομή του πλούτου υπέρ των κυρίαρχων τάξεων. Αν, όμως, είχαν γίνει δεκτές οι νομοθετικές προτάσεις που κατατέθηκαν στην Εθνοσυνέλευση και στη Γερουσία από την Αριστερά, θα απέφεραν τα ζητούμενα έσοδα. Η πρόσθετη φορολόγηση της χρηματοπιστωτικής ελίτ απορρίπτεται από τον πρόεδρο Μακρόν και την κυβέρνηση. Τα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα έδειξαν ότι το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε κατά 30%.

Τα μέτρα

Ο προτεινόμενος προϋπολογισμός προβλέπει την κατάργηση 3.000 θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα και, ειδικά στον τομέα της εκπαίδευσης, τη μείωση των προσλήψεων με έναρξη από το 2026. Δεν θα γίνουν απολύσεις, αλλά σε τρεις συνταξιοδοτήσεις προβλέπεται μία και μόνο πρόσληψη. Οι συντάξεις πολλών συνταξιούχων δεν θα αυξηθούν το 2026 και τα «κοινωνικά επιδόματα στο σύνολό τους θα διατηρηθούν το 2026 στο επίπεδο του 2025». Η μη τιμαριθμική προσαρμογή των εισοδημάτων συνεπάγεται, λοιπόν, μείωση της αγοραστικής δύναμης εργαζομένων και συνταξιούχων.

Όσον αφορά τις δαπάνες στην υγεία, και καθώς οι αρχές υπογραμμίζουν εδώ και χρόνια τη μεγάλη κατανάλωση φαρμάκων από τον πληθυσμό, ο πρωθυπουργός προβλέπει τη μείωση κατά 5 δισ. ευρώ των ετήσιων κοινωνικών δαπανών, δηλαδή κοινωνικών παροχών, αγαθών και υπηρεσιών, φορολογικών ελαφρύνσεων για κοινωνικούς σκοπούς.

Η πρόταση για κατάργηση δύο από τις έντεκα επίσημες αργίες και συγκεκριμένα της Δευτέρας του Πάσχα και της 8ης Μαΐου, που τιμάται η επέτειος για το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Ο πρωθυπουργός ισχυρίζεται ότι το μέτρο αυτό «θα αποφέρει αρκετά δισεκατομμύρια στον κρατικό προϋπολογισμό». Ο συμβολισμός, όμως, της 8ης Μαΐου, μέρα νίκης κατά του φασισμού και της ναζιστικής Γερμανίας, εγείρει πολιτικό θέμα και συσχετίζεται με την επέλαση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και την εξασφάλιση λεπτών ισορροπιών στην Εθνοσυνέλευση, όπου το κόμμα της Λεπέν μπορεί να μην υπερψηφίσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης. Έχει ξεκινήσει συλλογή υπογραφών κατά της συγκεκριμένης πρότασης. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι η Γαλλία σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, δεν έχει περισσότερες αργίες, απλά είναι πολλές μαζί συγκεντρωμένες στον μήνα Μάιο.

Οι περικοπές στην εκπαίδευση θα έχουν δραματικά αποτελέσματα, αλλά και τον τομέα της υγείας με τη μείωση των αποζημιώσεων των ιατρικών εξόδων για χρόνια νοσήματα και την αύξηση συμμετοχής των ασφαλισμένων στην αγορά φαρμάκων. Είναι, επίσης, εμφανές ότι οι περικοπές για την τοπική αυτοδιοίκηση θα έχουν καταστροφικά αποτελέσματα στον τομέα του πολιτισμού. Ας μην ξεχνάμε ότι η υπουργός Πολιτισμού δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την ελληνίδα ομόλογό της. Η γαλλική κυβέρνηση έχει κάνει σημαντικές περικοπές στον τομέα του πολιτισμού (φεστιβάλ, θέατρα, μουσεία), μειώνοντας τις σχετικές επιχορηγήσεις. Ο πρόσφατος νόμος για την ένταξη σε ενιαίο φορέα των δημόσιων ραδιοφωνικών σταθμών και των τηλεοπτικών καναλιών καταγγέλθηκε ως πλήγμα στην ελευθεροτυπία και την ελεύθερη άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος.

Εν αναμονή εξελίξεων

Συνοψίζοντας, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε τον έντονα ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής που εφαρμόζεται –και– στη Γαλλία. Ο κόσμος της εργασίας καλείται να πληρώσει τα αδιέξοδα της εφαρμογής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και το κεφάλαιο μένει ανέγγιχτο. Η διάλυση των κοινωνικών δεσμών ευνοεί την επέλαση της Ακροδεξιάς.

Οι έντονες αντιδράσεις, η ενότητα των συνδικάτων που προβλέπεται να προτείνουν κινητοποιήσεις και απεργίες, αλλά κι η αγωνιστική επαγρύπνηση την πολιτών δείχνουν ότι θα υπάρχουν εξελίξεις. Η συλλογή πάνω από ένα εκατομμύριο υπογραφών για την επανεξέταση του νόμου για την επαναφορά της χρήσης επικίνδυνων φυτοφαρμάκων που ψηφίστηκε πρόσφατα, ήταν μια ανάσα αισιοδοξίας.

Η ψήφιση νόμου που αλλάζει τον τρόπο ανάδειξης των δημοτικών αρχών στις τρεις μεγάλες πόλεις –Παρίσι, Λυών και Μασσαλία– δείχνει ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να κάμψει τη λαϊκή αντίσταση. Η Αριστερά θα παρουσιάσει μια σοβαρή εναλλακτική και ενωτική πρόταση; Ας παρακολουθήσουμε με προσοχή τις εξελίξεις στη Γαλλία. Οι αγωνιστές στην Ελλάδα μπορούν να πάρουν πολύτιμα διδάγματα.