Ηταν προεκλογική περίοδος των εκλογών του 2000. Είχε προηγηθεί μια ακόμα τραυματική διάσπαση στον αστερισμό της αριστεράς, μικρής κλίμακας αυτή τη φορά, με ένα σημαντικό κομμάτι της ΑΚΟΑ να αποχωρεί και να συγκροτεί την Κομμουνιστική Ανανέωση. Η απογοήτευση, η αποστασιοποίηση κι ο προβληματισμός βρήκαν μια συναισθηματική διέξοδο στην προεκλογική ομιλία της πλατείας Αριστοτέλους. Ομιλητές ήταν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Γιάννης Μπανιάς κι ο Μανόλης Γλέζος κι εμείς κάναμε ένα μικρό μπλοκ με σημαίες της ΑΚΟΑ, εκείνες με το σφυροδρέπανο και την ελληνική σημαία από κάτω. Αυτή ήταν μια καινούργια αφετηρία πολιτικής δράσης που συνεχίστηκε με τη συνεργασία με την Οικολογία Αλληλεγγύη στις δημοτικές εκλογές, στη συνέχεια με τον Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης και με τελική κατάληξη τον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε ήταν που γεννήθηκε κι η ομάδα «Εποχής» Θεσσαλονίκης. Στην αρχή γράφαμε μικρά διάσπαρτα κειμενάκια μέχρις ότου, σε μια από τις υπέροχες γιορτές της «Εποχής» στο άλσος της Νέας Σμύρνης, ζητήσαμε από τον Πάνο και τον Παύλο μια σελίδα για τη Θεσσαλονίκη. Έτσι φτιάχτηκε η «Μητρόπολη των Βαλκανίων», την οποία μάλιστα τη στήναμε μόνοι μας, η Εύη, και την στέλναμε έτοιμη στην Αθήνα. Πράγμα αυθόρμητο και χειροποίητο, με πολύ ερασιτεχνισμό, όρεξη κι αγάπη. Και το κυριότερο, εκτός από την αριστερή συντροφικότητα γίναμε και μια θαυμάσια, δεμένη παρέα. Συνδυασμός πολιτικής δράσης, αρθρογραφίας και σχεδόν καθημερινής ταβέρνας αφού, ως γνωστόν, η ταβέρνα είναι ο καταλύτης των σχέσεων. Μέχρι κι ο Κοροβέσης έσκασε από τη ζήλεια του και είχε ζητήσει να έρθει κι αυτός στην ομάδα Εποχής Θεσσαλονίκης αλλά τον κόψαμε ως επικίνδυνο ανταγωνιστή…
Δυστυχώς, όμως, όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Έτσι, η ομάδα έπαψε να υπάρχει κι εμείς, τα μέλη της, χαθήκαμε. Οι προσωπικές επιλογές κι οι πολιτικές ανακατατάξεις μας βρήκαν διαφοροποιημένους κι ίσως μας αποξένωσαν. Εκείνα, όμως, «τα χρόνια της αθωότητας», που εν πολλοίς καθόρισαν την πολιτική μας υπόσταση και την κοινωνική μας δράση, αποτελούν τη λεπτή κόκκινη κλωστή που μας ενώνει. Έτσι, λοιπόν, ως ο τελευταίος εραστής της «Εποχής» από την παλιά ομάδα της Θεσσαλονίκης, έστω και ολίγον άπιστος, ρίχνω την ιδέα μιας συνάντησης όσων μπορούν κι όσων θέλουν. Θα έχουμε πολλά να θυμηθούμε: τη, μοναδική με δωρεάν είσοδο, γιορτή «Εποχής» στο πάρκο της παραλίας, το τουρνουά ποδοσφαίρου με ομάδες μεταναστών, τις ιστορικές περιηγήσεις στην πόλη με πρωτοβουλία του Γιάννη, τον Γιάννη Μπανιά και τον Περικλή Κοροβέση που πάντα τιμούσαν τις ταβέρνες μας, τις απογειωτικές μουσικές του Γιάννη, του Στέργιου και του Μιχάλη, την ερωτική εξομολόγηση στο «Τζεσουάλντο», τα εργαστήρια του Φόρουμ, την αντισύνοδο του 2003, την αξεπέραστη – βγαλμένη από τη ζωή – αριστερή σαπουνόπερα «Το μυστικό του Κάρολου» με διαφορετικό συγγραφέα ανά επεισόδιο. Κι αυτά είναι μια πρώτη γεύση…
Ας ξεκινήσουμε τις επαφές για να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος και χώρος. Μια πρώτη σκέψη είναι η «Γλυκιά συμμορία» που παίζει συχνά ο Γιάννης. Ας συντονιστούμε κι ας ρίξουμε ιδέες. Ίσως και να καταφέρουμε να γεφυρώσουμε, παλιές και νέες, αντιπαραθέσεις και πικρίες…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
