φωτογραφία: ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ / EUROKINISSI
Η δημόσια αντιπαράθεση που άνοιξε με τις δηλώσεις της Δόμνας Μιχαηλίδου για την οικογένεια είναι η κορυφή ενός πολύ ψηλού παγόβουνου. Οι δηλώσεις της, η παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά και, κυρίως, το άρθρο του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη αποτυπώνουν τρεις όψεις της πολιτικής στρατηγικής της Δεξιάς για το δημογραφικό.
Α. Η Δόμνα Μιχαηλίδου υποστήριξε ότι δεν υπάρχει πλέον μία ενιαία μορφή ελληνικής οικογένειας και ότι η Πολιτεία οφείλει να προσαρμόσει τις πολιτικές της στη νέα κοινωνική πραγματικότητα. Όταν ξέσπασε η αντιπαράθεση, επιχείρησε να ανασκευάσει, δηλώνοντας ότι τιμά και στηρίζει την πυρηνική οικογένεια. Η ουσία, όμως βρίσκεται στο γεγονός ότι επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει να επιδείξει μια συνεκτική πολιτική αναστροφής του δημογραφικού προβλήματος, αντιθέτως, θεμελιώνει την αδυνατότητα πληθυσμιακής αναπαραγωγής με τις πολιτικές της
Β. Η απάντηση των κύκλων του Αντώνη Σαμαρά, με αναφορές στη «woke ατζέντα» και στην ανάγκη υπεράσπισης της παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας, μεταφέρει τη συζήτηση στο πεδίο των πολιτισμικών πολέμων. Το δημογραφικό, όμως, δεν αντιμετωπίζεται ούτε με συνθήματα, ούτε με νοσταλγία, ούτε με την επίκληση ενός ιδεατού οικογενειακού προτύπου, όταν οι νέοι αδυνατούν να αποκτήσουν κατοικία, σταθερή εργασία και οικονομική ασφάλεια.
Γ. Η πραγματική θέση της παράταξης όμως αποτυπώνεται πολύ καθαρότερα στο άρθρο του Γρηγόρη Δημητριάδη. Ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού ήταν επί χρόνια το ισχυρότερο πρόσωπο του πρωθυπουργικού επιτελείου. Όταν, λοιπόν, περιγράφει τη γήρανση του πληθυσμού ως πεδίο ανάπτυξης της silver economy, δεν διατυπώνει μια ακαδημαϊκή ιδέα – έστω κακοδιαβασμένη από το διεθνή τύπο- αλλά περιγράφει μια οικονομική ευκαιρία, δηλαδή την στρατηγική προσαρμογή της οικονομίας στην βέβαιη δημογραφική κατάρρευση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κείμενό του δεν υπάρχει σχεδόν καμία αναφορά στην οικονομική χειραφέτηση των νεότερων γενεών. Δεν υπάρχει σχέδιο για μισθούς που επιτρέπουν τη δημιουργία οικογένειας, για δημόσια κατοικία, για δραστική ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης ή για την αναδιανομή του πλούτου. Αντίθετα, κυριαρχούν η διά βίου επανεκπαίδευση, η ενεργός γήρανση, η οικονομία της φροντίδας και ένα νέο «διαγενεακό συμβόλαιο».
Τι πρόκειται να συμβεί;
Η silver economy θα προσπαθήσει να ροκανίσει τους καρπούς των κόπων τεράστιων, πληθυσμιακά, γενεών, κυρίως της Generation X, η οποία σιγά σιγά γίνεται το target group του καλπάζοντος κεφαλαίου της φροντίδας.
Ποιος θα επιτελεί τις πολλές και προσοδοφόρες λειτουργίες της silver economy; Προφανώς οι νεότερες γενιές, που θα κακοπληρώνονται, θα έχουν ιδιωτική ασφάλιση, δεν θα επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες όλου αυτού του πληθυσμού και θα απαιτείται διαρκώς να θυσιάζουν όλο και περισσότερα για το «νέο διαγενεακό συμβόλαιο» του Δημητριάδη.
Ποιός θα υποστεί την silver economy; Μα η ίδια η Generetion X εφόσον της ζητείται να εργάζεται μέχρι τα βαθιά γεράματα, να αποκτά δεξιότητες για πάντα, να έχει υποχρεωτικα καλή υγεία γιατί αλλιώς…δεν θα βγαίνει οικονομικά, να καταναλώνει παρανοϊκά πολλά προϊόντα, να βρίσκεται για δεκαετίες ενδεχομένως εντός της απόλυτης ψυχοβιολογικής αντίφασης ενός άπιαστου υγιεινισμού.
Το γεγονός ότι ο πρώην Γ.Γ. δεν έχει κουβέντα να πει για την οικονομική και επαγγελματική ενδυνάμωση των νεότερων γενεών είναι ενδεικτικό του σχεδίου της ΝΔ: φαίνεται πως θεωρεί ότι οι Millennials, η Generation Z και η Generation Alpha είναι «χαμένες γενιές» αφενός ως προς τη δυνατότητά τους για μια καλή ζωή, αφετέρου ως εκλογικό κοινό στις προσεχείς εκλογές.
Αυτές οι γενιές, πάνω στις οποίες θα στηριχθεί το σύνολο των λειτουργιών της ελληνικής κοινωνίας –γιατί είναι βιολογικά αδύνατον να συμβεί οτιδήποτε άλλο– δεν θα κάνουν οικογένεια, θα υπερεργάζονται μέχρι τα βαθιά τους γεράματα, θα πρέπει να αποκτήσουν δεξιότητες στην οικονομία της φροντίδας, θα απαιτείται να έχουν ιδιωτική ασφάλιση με slots αλά Black Mirror, δεν θα καταφέρουν ποτέ να δημιουργήσουν περιουσιακά στοιχεία ή αξίες ώστε να τις κληροδοτήσουν στα παιδιά τους, αν τελικώς μπορέσουν να κάνουν, θα διακατέχονται από μόνιμο άγχος επίδοσης και, παράλληλα, θα ζουν με τον μόνιμο φόβο της φτώχειας. Αναντίρρητα, θα προκύψουν τεράστια ψυχικά, κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα για τον ελληνικό πληθυσμό.
Όλα τα παραπάνω προκύπτουν γιατί:
Α. Η ΝΔ θέλει να χαϊδέψει τα αυτιά της κυρίαρχης αντίληψης που αναπτύσσεται στις δυτικές κοινωνίες, σύμφωνα με την οποία πρέπει να σταματήσει η είσοδος μεταναστών, λ.χ. στην Ευρώπη, ή ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο αποικιοποίησής της από τον μουσουλμανικό κόσμο.
Β. Θέλει, όμως, να φάει και τα… πόμολα: εφόσον προοικονομεί τη στροφή της οικονομίας προς το ξεζούμισμα του γήρατος, ο πρώην Γ.Γ. είναι σαν να δίνει σήμα στους entrepreneurs της παράταξης να σπεύσουν. Δεν είναι δα παράνομο· βρίσκεται στον πυρήνα της λογικής της Δεξιάς, η κρίση ως ευκαιρία.
Οι πολιτισμικοί πόλεμοι με τους οποίους νικά η Δεξιά είναι επικίνδυνοι για τη συνοχή, την πρόοδο και τη συνέχεια των κοινωνιών. Και η Νέα Δημοκρατία είναι μπροστάρης σε αυτόν τον αγώνα εξαΰλωσης της ελληνικής κοινωνίας. Ας την ψηφίσουμε;
ΥΓ. Όποια, οποιουδήποτε είδους, Αριστερά δεν ασχολείται με το δημογραφικό επειδή το θεωρεί «δεξιά ατζέντα» δεν έχει σχέση με την κοινωνία. Όποια, οποιουδήποτε είδους, Αριστερά στρέφει την ατζέντα της προς τα δεξιά, χαϊδεύοντας τις αντιμεταναστευτικές υστερίες ή ομνύοντας σε κάποια πάντοτε ανύπαρκτη «αγία ελληνική οικογένεια», δεν την ενδιαφέρει παρά μόνο η εξουσία.
