Πλακάτ με σύνθημα «Σταματήστε το AfD»
Ο Ούβε Στάιμλε ήταν στα κέφια του. Κι αυτά τα μετέδιδε και στους οπαδούς του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD. Σε εμφάνισή του στα μέσα Ιουλίου σε προεκλογική εκδήλωσή του στο Ντεσάου, ενόψει των εκλογών στο κρατίδιο Σαξονία Άνχαλτ, το αστέρι του γερμανικού καμπαρέ εξαπέλυε τον ένα μετά το άλλο μύδρο κατά των ηγετών της Χριστιανοδημοκρατιας: να στήσουμε την Άγκελα Μέρκελ στον τοίχο ή να κάνουμε απόπειρα δολοφονίας κατά του Φρίντριχ Μερτς, όπως αυτό συνέβη παλιότερα με τον Χίτλερ –όλα αυτά βέβαια με μια ειρωνική υπόκρουση. Το κοινό, ανάμεσά του ο επικεφαλής του κομματικού ψηφοδελτίου Ούλριχ Σίγκμουντ και ο συμπρόεδρος του ομοσπονδιακού κόμματος Τίνο Χρουπάλα, γελούσε ενθουσιασμένο. Είχαν καιρό να γελάσουν τόσο πολύ.
Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος. Η τοπική εισαγγελία άρχισε αμέσως μετά ανακρίσεις εναντίον του Στάιμλε, σύμφωνα με την παράγραφο 126 του κοινού ποινικού δικαίου περί απειλής ποινικά κολάσιμων πράξεων. Ο γελωτοποιός θα είναι έτσι μάλλον το μοναδικό θύμα των ευφυολογημάτων του, το γέλιο των άλλων, όσο μοχθηρό και να είναι, δεν είναι διώξιμο.
Ο Στάιμλε, που ήταν αρχικά αριστερός, ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που οι Γερμανοί ονομάζουν Wedenhals (Βέντενχαλς, σε ελεύθερη μετάφραση: φτερό στον άνεμο), εκείνων δηλαδή που παρασύρονται εύκολα από το πνεύμα της εποχής και αλλάζουν δια νυκτός φρόνημα και πολιτικό στρατόπεδο. Κι αυτός ο άνεμος, που φυσάει από καιρό ακροδεξιά, είναι πανίσχυρος σήμερα στη Γερμανία. Το AfD είναι ήδη το πρώτο σε δύναμη κόμμα, με συνεχή ανοδική τάση. Σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση (18/07/2026, πηγή: ινστιτούτο INSA) παίρνει τώρα το 29% των ψήφων, έναντι 21% για τους Χριστιανοδημοκράτες, 13% για τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους και 10% για τη Linke (Αριστερά). Το ρεύμα υπέρ της Ακροδεξιάς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε τέτοιους «άστατους» ψηφοφόρους.
Πολύ πιο ισχυρός είναι ο ακροδεξιός άνεμος στη Σαξονία Άνχαλτ, όπου το ποσοστό του AfD φτάνει το 40%. Αν το τρεντ αυτό επαληθευθεί στις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου, τότε η κυβέρνηση του κρατιδίου θα περιέλθει στο AfD, που θα γίνει έτσι η πρώτη ακροδεξιά κυβέρνηση στη Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αμηχανία, σύγχυση, παραζάλη: αυτά κι άλλα συμπτώματα πανικού εκδηλώνονται στο πολιτικό/εκδοτικό κατεστημένο ενόψει μιας τέτοιας προοπτικής. Ήδη σημειώνονται οι πρώτες σοβαρές ρωγμές στο λεγόμενο «πύρινο τείχος», την άτυπη συμφωνία των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου να αποφεύγουν κάθε επαφή με την Ακροδεξιά. Με πιο πανικόβλητο τον χριστιανοδημοκράτη, νυν πρωθυπουργό του κρατιδίου Μίχαελ Κρέτσμερ, ο οποίος ηγείται μιας κυβέρνησης μειοψηφίας. «Όποιος μιλά ακόμα για πύρινο τείχος δεν έχει καταλάβει τα σημεία των καιρών», αποφάνθηκε τις προάλλες ο Κρέτσμερ σε συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. «Πρέπει να μιλήσουμε με τον καθένα που θέλει να μιλήσει», πρόσθεσε, υπονοώντας το AfD. H εφημερίδα, που μέχρι τότε δεν ήθελε να ακούσει για διάλογο με την Ακροδεξιά, συμφώνησε μαζί του. «Η απόρριψη του διαλόγου δεν είναι συμβατή με την δημοκρατία», ανακάλυψε ξαφνικά ο αρχισυντάκτης της.
Ειρωνεία της τύχης. Εκείνοι που υπερασπίζονται σήμερα με μανία το «πύρινο τείχος» είναι οι ίδιοι που στήριξαν ανεπιφύλακτα το ναζισμό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο –οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου. «Τυχόν κυβερνητική συμμετοχή του AfD θα φοβίσει τους ξένους επενδυτές», δήλωσαν πρόσφατα από κοινού ο επικεφαλής της Siemens, Ρόλαντ Μπους, και ο πρόεδρος της Deutsche Bank, Κρίστιαν Σέβινγκ, παρουσία του χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς. Η Ακροδεξιά είναι δηλητήριο για την οικονομία της χώρας.
Το εκλογικό πρόγραμμα του Afd
Δεν είναι μόνο οι ιθύνοντες του κατεστημένου που τα «παίζουν» ενώπιον της επέλασης της Ακροδεξιάς. Ακόμα περισσότερο «αρρωσταίνει» με αυτούς η κοινωνία των πολιτών. Μια ματιά στο εκλογικό πρόγραμμα του Afd στη Σαξονία Άνχαλτ δείχνει γιατί. Μερικά παραδείγματα:
- Η αναγκαστική επιστροφή μεταναστών στις χώρες καταγωγής τους (Reemigration) θα εντατικοποιηθεί
- Τα παιδιά των εναπομεινάντων μεταναστών θα εκπαιδεύονται σε «ιδιαίτερα σχολεία» κατώτερων παιδαγωγικών προδιαγραφών
- Τα στρατόπεδα κράτησης των ανεπιθύμητων ξένων θα επεκταθούν
- Οι αριστεροί δημοσιογράφοι θα απολυθούν από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση
- Η σημαία του ουράνιου τόξου (σύμβολο της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας) θα απαγορευθεί. Αντί αυτής, θα κυματίζει σε όλα τα σχολεία η γερμανική σημαία, ενώ παράλληλα θα ξεκινήσει μια καμπάνια υπό τον τίτλο «σκεπτόμαστε γερμανικά», κλπ.
Στις ειδικές αυτές «βαρβαρότητες» της τοπικής οργάνωσης προστίθενται εκείνες του ομοσπονδιακού κόμματος, όπως:
- η «ευρωφοβία» με το AfD να ζητάει τη «συντεταγμένη διάλυση» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωβουλής
- η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους εις βάρος των καταδιωκόμενων από άντρες γυναικών, των ατόμων με κινητικά προβλήματα, των εξαρτημένων από ναρκωτικά, κλπ.
- οι γενναίες φοροαπαλλαγές προς όφελος των πλουσίων
- η ελαστικοποίηση του εργατικού ωραρίου εις βάρος των εργαζόμενων
- ο ντε φάκτο αποκλεισμός των παιδιών, που προέρχονται από τα υποτελή κοινωνικά στρώματα, από την ανώτατη παιδεία, και πάει λέγοντας.
Έτι χειρότερα: Το AfD δηλώνει υπέρμαχο της κυριαρχίας της «λευκής φυλής» (πρακτικά του «λευκού άνδρα») και προς τον σκοπό αυτό υποστηρίζει τις πολιτικές που αποβλέπουν στην αύξηση της γεννητικότητας των λευκών γυναικών. Η «πολεμική ικανότητα των αντρών» χρειάζεται το γυναικείο σώμα για την αναπαραγωγή της, διαπίστωσε πρόσφατα ένας θεωρητικός του κόμματος. Οι νέες τεχνολογίες, όπως το Social Freezing (διατήρηση του γενετικού υλικού μέσω κατάψυξης), θα έδινε τη δυνατότητα σε ακροδεξιά καθεστώτα, όπως το από το AfD αποσκοπούμενο, να αναπαράγουν στο διηνεκές το κατάλληλο για τη «λευκή ράτσα» σπέρμα.
Το μεγάλο αίνιγμα: Πώς είναι δυνατόν ένα σημαντικό μέρος ενός τόσο πολιτισμένου λαού, όπως του γερμανικού, που έδειχνε για 80 σχεδόν χρόνια ότι έχει πάρει τα μαθήματά του από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, να επιστρέφει σε μια υποτίθεται ξεπερασμένη αγριότητα;
Η απάντηση είναι προφανής: Η κοινωνική αδικία, που αυξάνεται καθημερινά, γεννάει τέρατα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει συσσωρευθεί πολύ οργή στη χώρα, εκείνη του «μικρού ανθρώπου», που βλέπει να προδίδεται συνεχώς από τους πάλαι ποτέ φυσικούς «προστάτες» του, τους Σοσιαλδημοκράτες. Η στροφή του προς την Ακροδεξιά, συχνά από διάθεση εκδίκησης, αποτελεί έτσι σχεδόν αναμενόμενο φαινόμενο. Το AfD, με τη σειρά του, ξέρει να εκμεταλλεύεται επαγγελματικά αυτή την οργή συμμετέχοντας αδιάλειπτα σε όλα τα (δίκαια ή άδικα) κινήματα διαμαρτυρίας, όπως εκείνα εναντίον των ξένων, της κυβερνητικής πολιτικής κατά της πανδημίας του κορονοϊού, της υπεραύξησης της τιμής των ενεργειακών προϊόντων λόγω των πολέμων στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, κ.ο.κ.
Η αύξηση των τερατογεννήσεων δεν πρέπει λοιπόν να εκπλήσσει. Ο Ούβε Στάιμλε είναι απλώς το καμπαρετίστικο φερέφωνό τους.
Credits Φωτογραφίας: Christian Lue / unsplash.com
