Πορεία διαμαρτυρίας για την πυρκαγιά στο εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο και για τον θάνατο του 20χρονου από πυρά αστυνομικών στο Άργος
Ήδη από τις εκρήξεις στον Ασπρόπυργο μετράμε ένα νεκρό, ενώ νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση άλλοι δυο εργάτες και οκτώ τραυματίες. Εντωμεταξύ οι δυο ανακρινόμενοι υπεύθυνοι, ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης και ο ενοικιαστής του βυτίου με το προπάνιο, αφέθηκαν ελεύθεροι μετά τις απολογίες τους! Γλύτωσαν το αυτόφωρο και θα δίνουν μόνο παρών στην αστυνομία.
Ποιος, λοιπόν, έχει την ευθύνη γι’ αυτό το έγκλημα που μοιάζει με πολυάριθμα άλλα σ’ αυτή την περιοχή και θα το διαδεχθούν κι άλλα ακόμη; Τα ίχνη για να φθάσει κάποιος στους πρωταίτιους είναι πολλά και αυτοί είναι η Κυβέρνηση, τα Υπουργεία Ανάπτυξης, Εργασίας και Περιβάλλοντος. Το πιο προφανές ίχνος είναι η ζωή του ίδιου του νεκρού. Κανένας μέχρι τώρα δεν τον έχει αναζητήσει! Ένας συνάδελφός του είπε ότι τον έλεγαν Ντιμίτρου Νίκου, ήταν μάλλον Ρουμάνος. «Κατά μια εκδοχή που εξετάζεται από τις αρμόδιες αρχές, φέρεται να διέμενε μέσα στο συνεργείο εκτελώντας και χρέη φύλακα» (Καθημερινή). Μπορούμε να φανταστούμε τις συνθήκες εργασίας αυτού του ανθρώπου, αμοιβής, ζωής. Να φανταστούμε το εργασιακό περιβάλλον συνολικά, τους όρους ασφάλειας και υγείας που εξασφάλιζε ο εργοδότης του για τους εργάτες του στο συνεργείο αυτοκινήτων.
Το δεύτερο ίχνος που αποκαλύπτει το τραγικό συμβάν είναι η παντελής έλλειψη κανόνων για σωστές αποστάσεις μεταξύ των επιχειρήσεων. Την πρώτη έκρηξη διαδέχθηκε μια μεγαλύτερη, του βυτίου με το προπάνιο, κι αμέσως ακολούθησαν πυρκαγιές και εκρήξεις στις γειτονικές επιχειρήσεις. Είχαν τη σωστή απόσταση; όχι βέβαια. «Η φωτιά επεκτάθηκε σε τέσσερις ακόμη χώρους δουλειάς ζωντανεύοντας τον εφιάλτη του “ντόμινο” για το οποίο προειδοποιούν τα σωματεία σε περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος, ενώ πυκνοί τοξικοί καπνοί σκέπασαν την περιοχή» (Ριζοσπάστης). Έπρεπε να παρέμβουν τα σωματεία για να σταματήσουν να εργάζονται οι εργάτες εν μέσω αυτής της κόλασης.
Άλλο ίχνος: η επιθεώρηση εργασίας για το σύνολο της περιοχής του Θριασίου έχει οκτώ υπαλλήλους προσωπικό! Πώς να ελέγξουν αν τηρούνται οι όροι ασφαλείας, ιδιαίτερα πυρασφάλειας; Στη συγκεκριμένη επιχείρηση οι όροι πυρασφάλειας προβλέπουν να υποβάλλονται ηλεκτρονικά, να μην γίνεται αυτοψία. Τώρα με την καταστροφή προφανώς ο εργοδότης θα ισχυριστεί ότι όλα ήταν σωστά! Και βέβαια το σίγουρο είναι ότι κανένας δεν παρενέβη, η εργοδοσία δηλαδή, να εντοπίσει τις διαρροές ασετιλίνης ή προπανίου που όπως φαίνεται υπήρχε στο συνεργείο αυτοκινήτων κι όταν από κάποια αιτία, για παράδειγμα τσιγάρο, πήρε φωτιά μεταδόθηκε στο βυτίο με το προπάνιο. Όπως ανέφεραν εργαζόμενοι, ένα χρόνο πριν η ίδια επιχείρηση είχε παρόμοιο ατύχημα.
Άλλο ίχνος: οι ανύπαρκτοι οδοί διαφυγής σε περίπτωση ατυχήματος. Στον Ασπρόπυργο δεν υπάρχει κανενός είδους χωροταξικό σχέδιο. Ο καθένας χωροθετούσε την επιχείρησή του όπως θεωρούσε πιο συμφέρον, ενώ η γειτνίαση με επικίνδυνες επιχειρήσεις είναι κανόνας. Στον Ασπρόπυργο μπορείς να βρεις μεγάλα logistics σύγχρονα, διυλιστήρια, συνεργεία σκραπ, βιοτεχνίες πάσης φύσεως, συνεργεία, μάντρες κτλ, κτλ. Σε περίπτωση ατυχήματος δεν υπάρχουν οδοί διαφυγής, οι δρόμοι είναι στενοί για να μπορέσουν να περάσουν τα οχήματα της πυροσβεστικής. Το κράτος έως το 2023 έμενε αδιάφορο. Τότε ξεκίνησαν μελέτες, με αναθέτουσα αρχή το ΤΕΕ για το χωροκρατικό σχέδιο της περιοχής με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Κατά το ΕΚΕ λειτουργούν στην περιοχή περίπου 15.000 επιχειρήσεις, όταν ο πληθυσμός της πόλης είναι 31.420 κάτοικοι! Δεν χρειάζονται σχόλια. Πρόκειται δε για μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες της χώρας. Κανένα περιθώριο προπαγάνδας δεν απομένει στην κυβέρνηση όταν μιλά για την ελληνική βιομηχανία. Αυτό αντιλαμβάνεται και η Καθημερινή όταν στο κύριο άρθρο της με αφορμή την έκρηξη στον Ασπρόπυργο τονίζει «σε ένα κράτος που ανήκει στον πυρήνα της Ευρώπης είναι ανεπίτρεπτο να γίνονται ανεκτές τέτοιες καταστάσεις. Επείγει οι βιομηχανικές περιοχές να καταστούν πλήρως οργανωμένες ώστε -εκτός των άλλων- να προσφέρουν και ασφάλεια».
Άλλο ίχνος: Στην περιοχή με τον ανύπαρκτο χωροταξικό σχεδιασμό κτλ, κτλ υπάρχουν και βιομηχανίες υψηλού κινδύνου. Υπάγονται στην Οδηγία Σεβέζο. Τηρούνται άραγε οι κανόνες αυτοί; Το πιο σοβαρό ίχνος όμως εγκατάλειψης της περιοχής είναι η στάση του κράτους λόγω της σύνθεσης του πληθυσμού. Πρόκειται για μια καθαρά ταξική στάση. Στον Ασπρόπυργο, εκτός από τους παλαιούς του κατοίκους, ζουν 5.000 Ρομά, αρκετές χιλιάδες Ρωσοπόντιοι επαναπατρισμένοι, μετανάστες και βέβαια στις επιχειρήσεις της περιοχής εργάζονται εργάτες και υπάλληλοι με τους πιο υποβαθμισμένους όρους. Ποιο κράτος, ποια κυβέρνηση θα ενδιαφερθεί γι’ αυτούς; Πάντως όχι της δεξιάς ΝΔ.
Αιτήματα Συνδικάτων:
Τα σωματεία της περιοχής ή των συναφών κλάδων με αφορμή την έκρηξη θέτουν αιτήματα.
– Εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης και πρόληψης Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης (ΒΑΜΕ) για τη Δυτική Αττική για την προστασία εργαζομένων, κατοίκων και φυσικού περιβάλλοντος.
– Άμεση στελέχωση του ΣΕΠΕ – Τμήματος Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό.
– Αυστηροποίηση των κυρώσεων για την εργοδοτική ευθύνη για μέτρα που αφορούν την προληπτική πυρασφάλεια.
– Άμεση στελέχωση των μονάδων του ΕΣΥ στη Δυτική Αττική.
Credits Φωτογραφίας: Δανάη Δαυλοπούλου / Eurokinissi
